czynnym

Encyklopedia PWN

Zoffany
[zọfəni]
Johann, ur. 13 III 1733, okolice Frankfurtu n. Menem, zm. 11 XI 1810, Strand-on-the-Green,
malarz niem., czynny w Anglii;
organizacja konspiracyjna o charakterze wojsk., zał. 1908 we Lwowie, → Związek Walki Czynnej.
niejawna, elitarna organizacja polit., utworzona na pocz. XI 1918 przez działaczy Związku Młodzieży Polskiej „Zet”;
związki cykliczne, związki pierścieniowe,
związki chemiczne o cząsteczkach, w których atomy są połączone wiązaniami chemicznymi w pierścienie;
związki chemiczne pierwiastka węgla, z wyłączeniem tlenków i siarczków węgla, kwasu węglowego i jego nieorganicznych pochodnych (węglany i wodorowęglany metali i amonu oraz chlorki, niepodstawione amidy i imidy kwasu węglowego), węglików metali, cyjanowodoru, cyjanamidu i kwasu cyjanowego oraz ich soli nieorganicznych, karbonylków metali, zaliczanych do związków nieorganicznych.
substancje ułatwiające zwilżanie powierzchni ciał stałych;
anat. silnie umięśniona część przewodu pokarmowego (pokarmowy układ) zwierząt między przełykiem a jelitem, gdzie zachodzi rozdrobnienie pokarmu i wstępny proces trawienia w środowisku kwaśnym.
osoba pełniąca czynną służbę wojskową w siłach zbrojnych.
żupa, supa,
w Polsce od połowy XIII w. nazwa dochodów władcy z kopalń soli i kruszców;

Słownik języka polskiego PWN

czynny
1. «wykonujący jakąś czynność»
2. «skłonny do działania, aktywny; też: świadczący o takich cechach»
3. «wypełniony działaniami, wydarzeniami»
4. «funkcjonujący, uruchomiony»

• czynnie
bilans czynny, dodatni «bilans, w którym wpływy są większe niż wydatki»
chemicznie czynny «łatwo reagujący chemicznie»
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
czynna znajomość języka «umiejętność posługiwania się językiem obcym w mowie i w piśmie»
czynne prawo wyborcze «prawo do udziału w głosowaniu»
czynny wulkan «wulkan w czasie wybuchu lub wybuchający okresowo»
eutanazja czynna «spowodowanie śmierci osoby cierpiącej, np. przez podanie trucizny»
imiesłów przymiotnikowy czynny «imiesłów odnoszący się do wykonawcy czynności, np. czytający, jadący»
immunizacja czynna «wytworzenie przez ustrój przeciwciał odpornościowych»
kapitał czynny «kapitał będący stale w obrocie»
służba czynna «służba pełniona w danym czasie w siłach zbrojnych danego państwa»
strona czynna (czasownika) «forma czasownika tworzącego orzeczenie w zdaniu, w którym podmiot jest wykonawcą czynności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia