czego

Encyklopedia PWN

Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ), Narody Zjednoczone (NZ), ang. United Nations Wymowa(UN), arab. Munazzamat al-Umami al-Muttahida, chiń. Lianheguo, fr. Organisation des Nations Unies (ONU), hiszp. Organización de las Naciones Unidas (ONU), ros. Organizacyja Objedinionnych Nacyj (OON),
organizacja międzynarodowa o charakterze uniwersalnym (powszechnym) i szerokim zakresie działania (kompetencjach ogólnych).
pedagogika
[gr. país ‘dziecko’, agōgós ‘przewodnik’, paidagōgikē ‘świadoma działalność wychowawcza’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem szeroko rozumianych procesów edukacyjnych (edukacja, wychowanie).
kierunek pedag., zapoczątkowany na przeł. XIX i XX w., nawiązujący do koncepcji pragmatyzmu;
demogr. sposób systematyzacji lub objaśnienia poziomu, zróżnicowania i zmian płodności (demogr. ) w populacjach ludzkich.
w rozumieniu potocznym wszelka zmiana na lepsze w przeciwieństwie do regresu jako zmiany na gorsze;
metodol., naukozn. proces doskonalenia stanu wiedzy, dokonywania nowych odkryć naukowych.
prasa
[łac. presso ‘tłoczę’],
ogół druków o charakterze informacyjnym i regularnej częstotliwości ukazywania się, obejmujący wszystkie rodzaje periodyków, tj. dzienniki, gazety, tygodniki, miesięczniki, kwartalniki, półroczniki i roczniki, w potocznym znaczeniu dzienniki i gazety (p. codzienna o treści ogólnej) oraz tygodniki (czasopisma) o treści ogólnej.
sanacja
[łac.],
potoczna nazwa obozu rządowego powstałego w wyniku przewrotu majowego 1926, w czasie którego J. Piłsudski głosił hasła uzdrowienia (sanacji) stosunków w państwie.
sodu węglan, soda, Na2CO3,
związek nieorganiczny, sól;
Stalin Józef W., pseud. Koba, nazwisko pierwotne Iosif Dżugaszwili, ur. 6 XII 1878, Gori (Gruzja), zm. 5 III 1953, Kuncewo (obecnie część Moskwy),
działacz komunistyczny i dyktator ZSRR.
geol. sformułowana w latach 60. XX w. i obecnie niemal powszechnie akceptowana teoria wyjaśniająca — w ramach spójnej koncepcji, zakładającej ruch płyt litosfery — rozrost dna oceanicznego, dryf kontynentów, rozwój wielkich struktur tektonicznych oraz przejawy wulkanizmu i sejsmiczności Ziemi.
teologia
[gr. theós ‘Bóg’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
uporządkowana wiedza religijna.
Tołstoj Lew N., hrabia, ur. 9 IX 1828, Jasna Polana (gubernia tulska), zm. 20 XI 1910, Astapowo (gubernia riazańska, obecnie stacja kolejowa Lew Tołstoj),
rosyjski prozaik, dramatopisarz, myśliciel, krytyk literacki.
Warhol
[uọ:rhoul]
Andy Wymowa, właśc. Andrew Warhola, ur. 6 VIII 1927, Forest City (stan Pensylwania), zm. 22 II 1987, Nowy Jork,
amerykański malarz, grafik i reżyser filmowy.
w szerokim znaczeniu — wszelkie zjawiska związane z oddziaływaniem środowiska społecznego i przyrodniczego na człowieka, kształtujące jego tożsamość, osobowość, postawy; w znaczeniu węższym — oddziaływania organizowane celowo, mające prowadzić do pożądanych zmian w funkcjonowaniu jednostek i grup.

Słownik języka polskiego PWN

czego pot. «dlaczego, po co»
Co «symbol pierwiastka chemicznego kobalt»
c.o., CO «centralne ogrzewanie»
czemu pot. «dlaczego»
co I
1. «zaimek używany w pytaniach lub innych wypowiedzeniach o postaci pytania, np. Co to jest?»
2. «zaimek wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego, np. Wciąż myślę o tym, co się stało.»
3. «zaimek przyłączający do zdania nadrzędnego wypowiedzenie rozwijające, np. Była ubrana na czarno, co dodawało jej uroku.»
4. pot. «zaimek zastępujący formy zaimków względnych kto, który, ile, np. Znam kogoś, co to chętnie zrobi.»
5. pot. «zaimek pytajny mający znaczenie: dlaczego, z jakiego powodu, w jakim celu, np. Co się tak kręcisz?»
co II
1. «przyimek używany w połączeniach charakteryzujących częstość, z jaką coś się powtarza, np. Przystawał co krok.»
2. «przyimek używany w połączeniach, komunikujących, że przedmioty pod względem danej cechy są tożsame, np. Krawat tego koloru co koszula»
co III
1. «przysłówek używany w połączeniach komunikujących, że niektórym przedmiotom przysługuje jakaś cecha w większym stopniu niż innym, np. Wybierał co ciekawsze książki.»
2. «przysłówek używany w połączeniach charakteryzujących częstość, z jaką coś się powtarza, np. Pytano o to co drugiego przechodnia.»
co IV
1. «spójnik komunikujący, że między faktami zachodzi związek polegający na tym, że za każdym razem, gdy ma miejsce pierwszy z nich, ma miejsce również drugi, np. Co strzelił, to chybił.»
2. pot. «spójnik komunikujący, że przedmiot lub sytuacja, o których mowa, ma zrozumiałą przewagę nad innymi tego rodzaju i że tego, o czym mowa, nie należy lekceważyć, np. Co głowa, to głowa.»
3. pot. «spójnik łączący dwa wyrażenia odnoszące się do tego samego typu przedmiotów lub cech, np. Dziś ten sam jadłospis co wczoraj.»
co V pot. «partykuła wyrażająca sugestię mówiącego, by adresat potwierdził prawdziwość danego sądu lub zgodził się na to, co mówiący zaproponował, np. Nie poznajesz mnie, co?»
co niemiara «bardzo dużo, bez ograniczeń»
po co, po cóż
1. «zaimek wprowadzający pytanie lub pytanie zależne dotyczące celu czynności lub celu posiadania czegoś, np. Po co tu przyszedłeś?, Ciekaw jestem, po co on to przyniósł.»
2. «zaimek wprowadzający pytanie retoryczne, które wyraża zwykle bezcelowość lub bezsensowność danej czynności, np. Po co się wtrącasz do nie swoich spraw?»
przy czym, przy tym «spójnik wprowadzający informację uzupełniającą, np. Grał dobrze, przy czym najlepiej na skrzypcach. Jest pracowita, przy tym bardzo inteligentna.»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia