cześć!

Encyklopedia PWN

Andrzej z Krety, święty, ur. ok. 660, Damaszek, zm. 4 VII 740, Mitylena (Grecja),
gr. poeta chrześcijański;
Anioł Pański, łac. Angelus Domini,
w katolicyzmie modlitwa odmawiana 3 razy dziennie
Anjou, Wyspy, ostrowạ Anżụ,
największa grupa wysp w archipelagu W.Nowosyberyjskich, w Rosji (Jakucja);
planetoida pasa głównego o numerze katalogowym 2519;
Antequera
[antekẹra],
m. w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja, w G. Betyckich, na północ od Málagi.
Antesterie, Anthestḗria,
mit. gr. w staroż. Grecji święto wiosenne (gr. ánthos ‘kwiat’), ku czci Dionizosa,
Antinous, gr. Antínoos, ur. ok. 110, zm. 130,
słynny z urody młodzieniec, kochanek ces. Hadriana;
Anzoátegui
[ansoạtegi]
José Antonio, ur. 14 XI 1789, Barcelona (Wenezuela), zm. 15 XI 1819, Pamplona (Kolumbia),
bohater walk o niepodległość Wenezueli;
Apama, żyła w 2. poł. IV w. p.n.e.,
córka Spitamenesa, arystokraty baktryjsko-sogdiańskiego, wnuczka Farnabazosa;
Apollo, Apóllōn,
mit. gr. syn Zeusa i Leto, bliźniaczy brat Artemidy; według wielu badaczy najbardziej helleński spośród bogów greckich, opiekun młodzieży w okresie wychowywania przez muzykę i taniec, źródło ładu we wspólnocie, pan oczyszczeń i lecznictwa oraz sztuki wieszczej.
apoteoza
[gr. apothéōsis ‘ubóstwienie’],
religiozn. akt uznania istoty ludzkiej za bóstwo;
Arctowskiego, Półwysep, Arctowski Peninsula,
półwysep Antarktydy Zachodniej nad Morzem Weddella, część zachodnia wybrzeża Półwyspu Antarktycznego (Wybrzeże Danco);
Arkadiusz,
gr. Arkadiós ‘rodem z Arkadii, krainy prostoty i szczęśliwości’,
męczennik.
Arsinoe II, Arsinóē Philádelphos, ur. ok. 316, zm. ok. 270 p.n.e.,
księżniczka egipska, córka Ptolemeusza I Sotera i Bereniki,
Artemizja, Artemisía, żyła w IV w. p.n.e.,
córka Hekatomnosa, siostra i żona Mauzolosa, władcy Karii;
arvales fratres
[łac., ‘bracia polni’],
kolegium kapłańskie w Rzymie;
jedna z nar. literatur indyjskich powstająca na terenie obecnego stanu Asam (północno-wschodnie Indie).
Asza, Al- Majmun Ibn Kajs, Maymūn Ibn Qays al-A‘šā, ur. ok. 530, zm. 629,
poeta staroarabski;
Atena, Athēná, Athḗnē,
mit. gr. dziewicza bogini grodów, opiekunka królów i herosów;

Słownik języka polskiego PWN

cześć I
1. «szacunek, poważanie»
2. «honor, dobre imię»
3. «kult, uwielbienie»
cześć II pot. «rodzaj pozdrowienia używanego w sytuacjach nieoficjalnych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia