cześć!

Encyklopedia PWN

filoz.:
rodzaj kasy samozapomogowej wśród emigrantów pol. we Francji, zał. 2 III 1862 w Paryżu (do XI1864 pod nazwą Stow. Podatkowe) w celu zbierania podatków od emigrantów (także wśród Polaków mieszkających pod zaborami) na cele samopomocy wzajemnej;
w starożytnej Grecji zawody (agony) sportowe lub artystyczne odbywane ku czci jakiegoś bóstwa lub herosa.
formy czci oddawane osobie sprawującej władzę polit., stanowiące ważny komponent wielu religii.
Schweitzer
[szwạir]
Albert Wymowa, ur. 14 I 1875, Keysersberg (Górna Alzacja), zm. 4 IX 1965, Lambaréné (obecnie w Gabonie),
niemiecki teolog protestancki, biblista, filozof kultury, wirtuoz, lekarz.
fora cesarskie w Rzymie,
zespół monumentalnych placów miejskich z reprezentacyjną zabudową w pobliżu Forum Romanum;
przedchrześcijańskie systemy wierzeniowo-rytualne ludów słowiańskich, których zorganizowane postaci zanikły w XII w.
infamia
[łac., ‘niesława’],
kara pozbawienia czci;
kult
[łac. cultus ‘pielęgnacja’, ‘troska’ < colere ‘odwracać ziemię pługiem’],
religiozn.:
Mahomet, Muhammad Ibn Abd Allah, Muḥammad Ibn ‘Abd Allāh, ur. ok. 570, Mekka, zm. 8 VI 632, Medyna,
założyciel islamu, twórca kalifatu arabsko-muzułmańskiego.
Mann Thomas Wymowa, ur. 6 VI 1875, Lubeka, zm. 12 VIII 1955, Kilchberg k. Zurychu,
jeden z najwybitniejszych prozaików niemieckich XX w..
pudźa
[sanskr. pūjā ‘cześć’, ‘uhonorowanie’],
w hinduizmie oddanie czci bóstwu przez bezkrwawą ofiarę oraz recytację formuł modlitewnych;
zjawisko różnorodnie definiowane i opisywane z wielu perspektyw, najczęściej jako relacja człowieka do sacrum.
antropolatria
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, latreía ‘służba’, ‘cześć’],
oddawanie czci boskiej ludziom, zwłaszcza posiadającym władzę (np. cesarzom, królom);
bhadźan
[hindi bhajan ‘akt współuczestnictwa’, ‘adoracja’, ‘cześć boska’, ‘pieśń nabożna’],
w hinduizmie forma oddawania czci Bogu, która rozwinęła się w okresie średniowiecza w pobożności typu bhakti;
Dionizje, Dionýsia,
nazwa świąt ku czci Dionizosa;
dytyramb
[gr. dithýrambos],
w liryce starogreckiej hymn pochwalny ku czci Dionizosa (jeden z jego przydomków — Dithýrambos);
Gimnopedie
[gr. gymnopaidíai ‘pląsy nagich’],
kilkudniowe święto spartańskie ku czci Apollina Pytyjskiego, obchodzone w 2. połowie lipca na agorze, w miejscu zw. Choros;
system religijny imperium Inków, będący zarazem czynnikiem spójności organizmu państwowego zw. Tawantinsuyu.
jazydzi, jezydzi, kurdyjskie ezidi,
wyznawcy religii synkretycznej wywodzącej się z islamu;

Słownik języka polskiego PWN

cześć I
1. «szacunek, poważanie»
2. «honor, dobre imię»
3. «kult, uwielbienie»
cześć II pot. «rodzaj pozdrowienia używanego w sytuacjach nieoficjalnych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia