człowiek

Encyklopedia PWN

w wierzeniach większości ludów egzystencja człowieka lub jego duchowej istoty (duszy) w krainie zmarłych po śmierci (eschatologia)
Żygulski Zdzisław, ur. 4 IV 1888, Przemyśl, zm. 24 X 1975,
ojciec Zdzisława, historyk literatury, germanista;
jedna z technik wróżenia, którą praktykowano chodząc w koło lub wokół koła, na obwodzie którego wypisane były litery
ekon. trwały strukturalny deficyt żywnościowy w gospodarce;
żywność, pożywienie, pokarm,
produkt pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, który w stanie naturalnym lub po przetworzeniu jest spożywany przez ludzi;
termin wprowadzony do socjologii religii przez G. Le Brasa w związku z badaniami nad religijnością we Francji;

Słownik języka polskiego PWN

biały człowiek «człowiek o białej skórze, w odróżnieniu np. od człowieka czarnoskórego lub o skórze żółtej»
człowiek I
1. «istota żywa wyróżniająca się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego»
2. «reprezentant najlepszych cech ludzkich»
3. «osoba dorosła»
4. pot. «pracownik fizyczny»

• człowieczy • człowieczysko
człowiek II pot. «w funkcji zaimka osobowego: ja, lub w funkcji zaimków nieokreślonych: ktoś, ktokolwiek»
człowiek jaskiniowy, pierwotny «człowiek z okresu przedhistorycznego»
człowiek za burtą «hasło alarmowe na łodzi, statku wzywające do ratowania tonącego»
ludzie forma liczby mnogiej rzeczownika człowiek.
ekologia człowieka «dyscyplina naukowa badająca korzystny i szkodliwy wpływ środowiska na człowieka»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia