ciałami polikrystalicznymi

Encyklopedia PWN

ciało stałe będące monokryształem lub ciałem polikrystalicznym.
kryształ
[gr. krýstallos],
ciało w stałym stanie skupienia, o prawidłowej budowie wewnętrznej, ograniczone naturalnymi płaskimi ścianami, tworzącymi wypukły wielościan (krystalograficzne postacie).
dział krystalografii obejmujący metody badania monokryształów i ciał polikrystalicznych wykorzystujące dyfrakcję promieni rentgenowskich na sieciach przestrzennych kryształów (dyfrakcja fal).
polikryształ
[gr.],
ciało polikrystaliczne,
ciało stałe, składające się z wielu bardzo małych (najczęściej wielkości mikroskopowej) kryształów lub krystalitów;
fiz. klasa ciał stałych o oporze elektrycznym właściwym pośrednim między oporem dielektryków i metali, zawierającym się w granicach 107–10–6 Ω · m;
urządzenie służące do rejestrowania rentgenowskich obrazów dyfrakcyjnych monokryształów, polikryształów oraz substancji pseudokrystalicznych (np. ciekłych kryształów).

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia