ciągłe

Encyklopedia PWN

wydawnictwo ciągłe ukazujące się nie częściej niż 2 razy w tygodniu, odznaczające się różnorodnością treści i autorów w obrębie zeszytów oraz w kolejnych zeszytach;
Czorsztyńskie, Jezioro, Zbiornik Wodny Czorsztyn–Niedzica,
zbiornik retencyjny na Dunajcu, w Pieninach, w woj. małopol.; utworzony 1997 przez spiętrzenie rzeki zaporą ziemną;
Darboux własność
[w. darbụ],
mat. zwyczajowa nazwa następującego twierdzenia: jeśli funkcja f z przedziału I w zbiór liczb rzeczywistych ℝ jest ciągła, a, b są dowolnymi punktami I (przy czym a < b), liczba c zaś należy do przedziału o końcach f(a) i f(b), to istnieje taki punkt x ∈ (a, b), że f(x) = c;
drukowanie cyfrowe, drukowanie digitalne,
metody drukowania, w których wykorzystuje się dane w postaci cyfrowej zgromadzone w komputerze.
mat. odwzorowanie różniczkowalne f między rozmaitościami różniczkowymi M, N (f: MN) mające różniczkowalne odwzorowanie odwrotne f –1 (wymaga się, by różniczki df, d(f –1) były ciągłe);
med., psychol. człowiek w pierwszym okresie postnatalnego rozwoju osobniczego (ontogeneza), od chwili urodzenia do zakończenia procesu wzrastania;
zakład przemysłowy lub zespół urządzeń wytwarzających energię elektryczną z różnych form energii pierwotnej (nie przetworzonej);
Eliot
[ẹliət]
Thomas Stearns Wymowa, ur. 26 IX 1888, Saint Louis (stan Missouri), zm. 4 I 1965, Londyn,
anglo-amerykański poeta, dramatopisarz i krytyk literacki.
etyka
[gr. tá ēthiká ‘traktat o obyczajach’ < ḗthos ‘obyczaj’, ‘charakter’],
termin użyty w IV w. p.n.e. przez Arystotelesa w tytule dzieła Etyka nikomachejska na oznaczenie opisowo-krytycznego studium tego, co dotyczy etosu jako ludzkiego charakteru, obyczaju, tj. utrwalonego sposobu zachowania się w środowisku życia, zamieszkania;
Euklides, Eukleídēs, żył na przeł. IV i III w. p.n.e.,
grecki matematyk.
Filip II, z dyn. Habsburgów, ur. 21 V 1527, Valladolid, zm. 13 IX 1598, Escorial,
król Neapolu i Sycylii, Hiszpanii i Portugalii.
Fonseca
[fąsẹka]
Manuel da, ur. 15 X 1911, Santiago do Cacém, zm. 11 III 1993, Lizbona,
pisarz portugalski;
mat. funkcja spełniająca równanie Laplace’a; dokładniej — funkcja rzeczywista u (określona na otwartym podzbiorze Ω przestrzeni ℝ, n ≥ 2, mająca ciągłe pochodne cząstkowe do rzędu 2. włącznie), która spełnia równanie dla wszystkich x ∈ Ω.
mat. wzór pozwala-jący zamieniać całkę powierzchniową zorientowaną na całkę potrójną i odwrotnie (całka);
gazeta
[fr. < wł.],
wydawnictwo ciągłe, ukazujące się codziennie lub co najmniej 2 razy w tygodniu, przynoszące gł. bieżące informacje o wydarzeniach będących przedmiotem powszechnego zainteresowania (często bez określenia odbiorcy);
gen
[gr. génos ‘ród’, ‘pochodzenie’, ‘gatunek’],
fragment DNA (lub u niektórych wirusów RNA) kodujący określone białko lub RNA.
urządzenie służące do bezpośredniego przetwarzania energii promieniowania słonecznego na energię elektryczną.
geometria
[gr. gḗ ‘ziemia’, metréō ‘mierzę’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem figur, tj. fragmentów rozmaitych przestrzeni.
geomorfologia
[gr. gḗ ‘ziemia’, morphḗ ‘kształt’, lógos ‘nauka’],
nauka o rzeźbie powierzchni Ziemi;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

widmo ciągłe «widmo światła mające postać pasma barw przechodzących płynnie od czerwieni do fioletu»
wydawnictwo ciągłe «wydawnictwo wychodzące stale»
ciągły
1. «trwający bez przerwy»
2. «powtarzający się stale»
3. «ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni»

• ciągłość
funkcja ciągła mat. «funkcja, której wykresem jest linia ciągła»
ruch ciągły «trzyzmianowy system pracy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia