ciągłe

Encyklopedia PWN

rozkład natężenia promieniowania rentgenowskiego w zależności od długości fali (lub częst.), otrzymywany za pomocą spektrometru rentgenowskiego;
widmo sygnału, widmo przebiegu wielkości,
rozkład wartości określonej wielkości fiz. charakteryzującej sygnał w zależności od jego częst.;
włókna otrzymywane z org. polimerów syntetycznych lub naturalnych oraz substancji nieorg.;
grupa włókien syntetycznych wytwarzanych z poliestrów.
wykres fazowy, wykres równowagi fazowej,
graficzna reprezentacja krzywych opisujących równowagę termodynamiczną współistniejących ze sobą różnych faz układu;
Akademia Nauk w Berlinie, Deutsche Akademie der Wissenschaften zu Berlin, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften,
nacz., najbardziej znana i największa niem. akademia nauk,
badanie jakościowego (analiza jakościowa) i ilościowego (analiza ilościowa) składu chem. substancji.
analiza spektralna, analiza spektrometryczna, analiza spektroskopowa, dawniej analiza widmowa,
zespół instrumentalnych metod analizy chem., w których mierzy się emisję, absorpcję lub rozpraszanie promieniowania elektromagnetycznego w funkcji długości fali.
apoplast
[gr.],
bot. ciągły system nieprotoplazmatycznych składników w roślinie, głównie ścian komórkowych (apoplast ścienny);
Arrow
[ạ̈rəu]
Kenneth Joseph Wymowa, ur. 23 VIII 1921, Nowy Jork, zm. 21 II 2017, Palo Alto (Kalifornia),
ekonomista amerykański; przedstawiciel matematycznej szkoły neoklasycznej i nowej ekonomii dobrobytu.
aspekt
[łac.],
językozn. kategoria gramatyczna czasownika wyrażająca opozycję sposobów widzenia akcji; w językach słowiańskich jest to opozycja czasowników dokonanych do niedokonanych;
Baldwin IV, ur. 1161, zm. 16 III 1185,
król jerozolimski od 1174, syn Amalryka I;
Bergson
[bergsą̣]
Henri Wymowa, ur. 18 X 1859, Paryż, zm. 4 I 1941, tamże,
filozof francuski, jeden z najważniejszych myślicieli XX w..
Berthollet
[bertolẹ]
Claude Louis de Wymowa, ur. 9 XII 1748, Talloires k. Annecy, zm. 6 XI 1822, Arcueil k. Paryża,
francuski chemik i lekarz.
bibliologia
[gr. biblíon ‘książka’, lógos ‘słowo’,‘nauka’],
nauka o książce, księgoznawstwo, dyscyplina humanist., której przedmiotem jest książka jako obiekt materialny i środek przekazu myśli ludzkiej.
Biblioteka Narodowa w Warszawie (BN),
centralna biblioteka państwa tworzona od 1918, powołana 1928, otwarta 1930;
botanika
[gr. botanikós ‘zielarski’ < botánē ‘roślina’],
nauka o roślinach, ich budowie, rozwoju, klasyfikacji, funkcjach życiowych i zależności od warunków środowiska;
mat. całka z funkcji ciągłej f(P) określonej na pewnej powierzchni dwuwymiarowej S, gładkiej, zawartej w ℝ3
ciało całkowicie pochłaniające padające nań promieniowanie niezależnie od długości (częst.) fali, czyli o zdolności absorpcyjnej równej jedności w całym zakresie długości fal.
creatio continua
[łac., ‘ciągłe stwarzanie’],
filoz. termin wprowadzony przez scholastykę i przejęty przez R. Descartes’a, oznaczający akt, poprzez który samoistny byt (Absolut) zachowuje w istnieniu stworzone przez siebie byty niesamoistne.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

widmo ciągłe «widmo światła mające postać pasma barw przechodzących płynnie od czerwieni do fioletu»
wydawnictwo ciągłe «wydawnictwo wychodzące stale»
ciągły
1. «trwający bez przerwy»
2. «powtarzający się stale»
3. «ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni»

• ciągłość
funkcja ciągła mat. «funkcja, której wykresem jest linia ciągła»
ruch ciągły «trzyzmianowy system pracy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia