chirurgiczne

Encyklopedia PWN

Rutkowski Maksymilian, ur. 26 VII 1867, Wielka Wieś (pow. olkuski), zm. 15 IX 1947, Kraków,
lekarz chirurg; jeden z czołowych przedstawicieli krak. szkoły chirurgicznej;
grupa włókien syntetycznych wytwarzanych z poliamidów;
adenoidektomia, adenotomia
[gr. adḗn ‘gruczoł’, tomē ‘cięcie’],
med. chirurgiczne usunięcie migdałka gardłowego (adenoidu);
chirurgiczne wyłuszczenie gruczolaka wraz z torebką, gł. z gruczołu krokowego lub sutka.
balwierz
[łac. barbarius],
fryzjer, golibroda, który zajmował się goleniem, strzyżeniem a także zabiegami felczerskimi, jak upusty krwi, wyrywanie zębów;
bąblowica, echinokokoza,
choroba pasożytnicza wywołana przez larwy tasiemców z rodzaju Echinococcus;
biopsja
[gr. bíos ‘życie’, ópsis ‘widzenie’],
med. zabieg diagnostyczny;
botriomykoza
[gr.],
botriokokoza, piasecznica,
przewlekła choroba koni oraz wielbłądów (rzadziej świń i bydła);
Chałubiński Tytus, ur. 29 XII 1820, Radom, zm. 4 XI 1889, Zakopane,
lekarz, przyrodnik, jeden z prekursorów taternictwa.
chirurgia dziecięca, chirurgia wieku rozwojowego,
dział chirurgii obejmującej leczenie dzieci do 14. roku życia, przez lekarzy mających przygotowanie zarówno chirurgiczne, jak i pediatryczne.
Choróbski Jerzy Ludwik, ur. 22 XI 1902, Podhajce k. Tarnopola, zm. 22 VIII 1986, Warszawa,
neurochirurg i neurofizjolog;
czerniak, melanoma,
nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek produkujących barwnik skóry — melaninę (melanocyty); jeden z najzłośliwszych nowotworów człowieka;
Czerwiakowski Rafał Józef, ur. 24 X 1743, koło Płońska, zm. 5 VII 1816, Kraków,
ojciec Napoleona Ignacego Rafała, chirurg;
Doyen
[duaję̣]
Eugène Louis, ur. 1859, Reims, zm. 1916, Paryż,
chirurg francuski;
Drews Roman, ur. 6 VIII 1908, Chodzież, zm. 17 IV 1977, Poznań,
chirurg;
Dupuytren
[düpüitrę̣]
Guillaume, ur. 5 X 1777, Pierre-Buffière k. Limoges, zm. 8 II 1835, Paryż,
chirurg francuski;
choroba koni polegająca na upośledzeniu wdechu, któremu towarzyszy charakterystyczny świst;
elektrokoagulacja
[gr.-łac.],
med. koagulacja tkanek za pomocą diatermii chirurgicznej;
elektrotomia
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’, tomḗ ‘cięcie’],
rodzaj cięcia chirurgicznego tkanek podczas zabiegów za pomocą diatermii chirurgicznej lub elektrokautera.
endoskop
[gr. éndon ‘wewnątrz’, skopéō ‘patrzę’],
wziernik,
urządzenie umożliwiające oglądanie w celach diagnostycznych (endoskopia) obszarów ciała normalnie niedostępnych obserwacji wzrokowej (zachyłków, wnęk lub jam ciała),

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

kleszczyki chirurgiczne «narzędzia używane podczas operacji do chwytania tkanek i zaciskania przeciętych naczyń»
chirurgia
1. «dział medycyny, w którym podstawowym sposobem leczenia jest zabieg operacyjny»
2. «oddział chirurgiczny w szpitalu»

• chirurgiczny • chirurgicznie • chirurg
łyżeczka chirurgiczna «instrument medyczny służący do usuwania narośli z powierzchni ciała»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia