chirurgiczne

Encyklopedia PWN

zestaw narzędzi chirurgicznych niezbędnych do wykonania odpowiednich zabiegów,
zespolenie chirurgiczne, anastomoza chirurgiczna,
zabieg operacyjny polegający na wykonaniu koniecznego połączenia elementów anatomicznych tego samego układu (przewód pokarmowy, naczynia tętnicze, żylne, moczowodu itp.) po uprzednim usunięciu części zmienionej chorobowo
laser stosowany do destrukcji lub cięcia tkanek podczas precyzyjnych zabiegów chirurgicznych.
zespolenie, zeszycie operacyjne tkanek za pomocą nici chirurgicznych (biomateriały) lub metalowego szwu mech. (staplera);
metoda przecinania tkanek za pomocą elektrody (w postaci kulki, igły lub noża), wykorzystująca pole elektromagnetyczne o częstotliwości 0,3–0,7 MHz;
med. operacyjne wytworzenie przetoki w celu udrożnienia połączenia zamkniętego wskutek procesu chorobowego.
proste urządzenie elektro- lub hydromech. stosowane podczas zabiegu operacyjnego — otwartego albo laparoskopowego — w celu usuwania sączącej się krwi i płynu wysiękowego gromadzącego się w polu operacyjnym;
ajurweda
[sanskr. āyurveda ‘wiedza długowieczności’],
nazwa systemu tradycyjnej indyjskiej medycyny;
biomateriały, materiały biomedyczne,
materiały przeznaczone do wyrobu elementów (np. kształtek, konstrukcji, urządzeń) na stałe lub czasowo zastępujących chore tkanki i narządy albo ich części;
chirurgia
[łac. < gr. cheirourgía],
jeden z najstarszych działów medycyny, w którym zasadniczym sposobem leczenia jest zabieg operacyjny;
diatermia
[gr. diá ‘przez’, thérmē ‘gorąco’],
początkowo metoda leczn. polegająca na nagrzewaniu ciała za pomocą fal elektromagnetycznych o częst. radiowych, obecnie termin określający także generatory tych fal (stosowane w medycynie od 1928).
przewlekła choroba tarczycy pochodzenia autoimmunizacyjnego, spowodowana oddziaływaniem na jej komórki przeciwciał przeciwtarczycowych, zaburzających ich strukturę i czynność.
Barnard
[bạ:rna:rd]
Christiaan Neethling Wymowa, ur. 8 XI 1922, Beaufort West, zm. 2 IX 2001, Pafos (Cypr),
kardiochirurg południowoafrykański.
Bierkowski Ludwik Józef, ur. 16 VIII 1801, Poznań, zm. 27 VI 1860, Kraków,
chirurg; jeden z twórców pol. ortopedii;
Desault
[desọ]
Pierre Joseph, ur. 6 II 1744, Magny-Vernois, zm. 1 VI 1795, Paryż,
fr. chirurg i anatom;
Kocher Emil Theodor, ur. 25 VIII 1841, Berno, zm. 27 VII 1917, tamże,
chirurg szwajcarski;
leczenie, terapia,
wszelkie metody postępowania mające na celu przywrócenie zdrowia lub złagodzenie objawów choroby.
Manteuffel Leon, L. Manteuffel-Szoege, ur. 5 V 1904, Rzeżyca (Łotwa), zm. 26 III 1973, Warszawa,
brat Tadeusza i Edwarda, chirurg; twórca pol. szkoły chirurgii klatki piersiowej, gł. chirurgii serca;
operacja
[łac. operatio ‘działanie’],
zabieg operacyjny, zabieg chirurgiczny,
med. wszelkiego rodzaju czynności chirurgiczne, diagnostyczne lub leczn. połączone z naruszeniem ciągłości powłok ciała i/lub otwarciem jam ciała, wykonywane na tkankach i narządach;
otorynolaryngologia
[gr. oús, ōtós ‘ucho’, rhís, rhinós ‘nos’, lárygx ‘krtań’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
dział medycyny klinicznej zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób uszu (otologia), nosa (rynologia), gardła i krtani (laryngologia), także diagnostyką i leczeniem zaburzeń słuchu (audiologia), zaburzeń głosu i mowy (foniatria), zaburzeń równowagi (otoneurologia);

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

kleszczyki chirurgiczne «narzędzia używane podczas operacji do chwytania tkanek i zaciskania przeciętych naczyń»
chirurgia
1. «dział medycyny, w którym podstawowym sposobem leczenia jest zabieg operacyjny»
2. «oddział chirurgiczny w szpitalu»

• chirurgiczny • chirurgicznie • chirurg
łyżeczka chirurgiczna «instrument medyczny służący do usuwania narośli z powierzchni ciała»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia