chirurgiczna

Encyklopedia PWN

metoda przecinania tkanek za pomocą elektrody (w postaci kulki, igły lub noża), wykorzystująca pole elektromagnetyczne o częstotliwości 0,3–0,7 MHz;
med. operacyjne wytworzenie przetoki w celu udrożnienia połączenia zamkniętego wskutek procesu chorobowego.
zespolenie chirurgiczne, anastomoza chirurgiczna,
zabieg operacyjny polegający na wykonaniu koniecznego połączenia elementów anatomicznych tego samego układu (przewód pokarmowy, naczynia tętnicze, żylne, moczowodu itp.) po uprzednim usunięciu części zmienionej chorobowo
zestaw narzędzi chirurgicznych niezbędnych do wykonania odpowiednich zabiegów,
laser stosowany do destrukcji lub cięcia tkanek podczas precyzyjnych zabiegów chirurgicznych.
zespolenie, zeszycie operacyjne tkanek za pomocą nici chirurgicznych (biomateriały) lub metalowego szwu mech. (staplera);
proste urządzenie elektro- lub hydromech. stosowane podczas zabiegu operacyjnego — otwartego albo laparoskopowego — w celu usuwania sączącej się krwi i płynu wysiękowego gromadzącego się w polu operacyjnym;
diatermia
[gr. diá ‘przez’, thérmē ‘gorąco’],
początkowo metoda leczn. polegająca na nagrzewaniu ciała za pomocą fal elektromagnetycznych o częst. radiowych, obecnie termin określający także generatory tych fal (stosowane w medycynie od 1928).
chirurgia
[łac. < gr. cheirourgía],
jeden z najstarszych działów medycyny, w którym zasadniczym sposobem leczenia jest zabieg operacyjny;
ajurweda
[sanskr. āyurveda ‘wiedza długowieczności’],
nazwa systemu tradycyjnej indyjskiej medycyny;
Bierkowski Ludwik Józef, ur. 16 VIII 1801, Poznań, zm. 27 VI 1860, Kraków,
chirurg; jeden z twórców pol. ortopedii;
Manteuffel Leon, L. Manteuffel-Szoege, ur. 5 V 1904, Rzeżyca (Łotwa), zm. 26 III 1973, Warszawa,
brat Tadeusza i Edwarda, chirurg; twórca pol. szkoły chirurgii klatki piersiowej, gł. chirurgii serca;
otorynolaryngologia
[gr. oús, ōtós ‘ucho’, rhís, rhinós ‘nos’, lárygx ‘krtań’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
dział medycyny klinicznej zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób uszu (otologia), nosa (rynologia), gardła i krtani (laryngologia), także diagnostyką i leczeniem zaburzeń słuchu (audiologia), zaburzeń głosu i mowy (foniatria), zaburzeń równowagi (otoneurologia);
Rutkowski Maksymilian, ur. 26 VII 1867, Wielka Wieś (pow. olkuski), zm. 15 IX 1947, Kraków,
lekarz chirurg; jeden z czołowych przedstawicieli krak. szkoły chirurgicznej;
urologia
[gr. oúron ‘mocz’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
gałąź chirurgii, nauka o przyczynach, patogenezie, rozpoznawaniu i leczeniu schorzeń chirurgicznych układu moczowo-płciowego u mężczyzn i moczowego, a także częściowo płciowego (uroginekologia) u kobiet.
anatomia
[gr. anatomḗ ‘krajanie’],
nauka o budowie organizmów, dyscyplina biologii;
Barańczak Stanisław, ur. 13 XI 1946, Poznań, zm. 26 XII 2014, Newtonville (stan Massachusetts, USA),
brat Małgorzaty Musierowicz, poeta, tłumacz, krytyk literacki i historyk literatury, eseista.
Barnard
[bạ:rna:rd]
Christiaan Neethling Wymowa, ur. 8 XI 1922, Beaufort West, zm. 2 IX 2001, Pafos (Cypr),
kardiochirurg południowoafrykański.
biomateriały, materiały biomedyczne,
materiały przeznaczone do wyrobu elementów (np. kształtek, konstrukcji, urządzeń) na stałe lub czasowo zastępujących chore tkanki i narządy albo ich części;
Chałubiński Tytus, ur. 29 XII 1820, Radom, zm. 4 XI 1889, Zakopane,
lekarz, przyrodnik, jeden z prekursorów taternictwa.

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

łyżeczka chirurgiczna «instrument medyczny służący do usuwania narośli z powierzchni ciała»
chirurgia
1. «dział medycyny, w którym podstawowym sposobem leczenia jest zabieg operacyjny»
2. «oddział chirurgiczny w szpitalu»

• chirurgiczny • chirurgicznie • chirurg
kleszczyki chirurgiczne «narzędzia używane podczas operacji do chwytania tkanek i zaciskania przeciętych naczyń»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia