chiński

Encyklopedia PWN

bot. roślina drzewiasta, → trachykarpus.
bot. roślina drzewiasta, → liczi.
bot. gatunek rośliny zielnej, → wigna.
Tybet, tybet. Pö,
kraj w środkowej Azji na Wyżynie Tybetańskiej;
Laozi
[chiń., ‘Stary Mistrz’, ‘Stary Mędrzec’],
Lao-cy, żył w VI(?) w. p.n.e.,
półlegendarny myśliciel i filozof chiński.
Sun Yat-sen, Sun Jat-sen, właśc. Sun Wen, ur. 12 XI 1866, Xiangshan (prow. Guangdong), zm. 12 III 1925, Pekin,
chiński mąż stanu.
Konfucjusz, właśc. Kong Qiu lub Kong Zhongni, zw. także Kongfuzi [‘mistrz Kong’], ur. 28 IX 551, Zou, zm. 479 p.n.e., tamże,
chiński filozof i myśliciel społeczno-polityczny; twórca systemu filozoficznego i moralno-społecznego, zwanego konfucjanizmem.
Künstler Mieczysław Jerzy, ur. 26 III 1933, Słupca, zm. 27 XII 2007, Warszawa,
sinolog;
Chambers
[czẹımbərz]
Sir William Wymowa, ur. 23 III 1723, Göteborg, zm. 8 III 1796, Londyn,
angielski architekt, teoretyk i projektant ogrodów.
Chiang Kai-shek Wymowa, Czang Kaj-szek, Jiang Jieshi, ur. 31 X 1887, Fenghua (prow. Zhejiang), zm. 5 IV 1975, Tajpej,
chiński wojskowy i polityk.
Deng Xiaoping, Teng Siao-ping Wymowa, ur. 22 VIII 1904, Paifang (prow. Sichuan), zm. 22 II 1997, Pekin,
polityk chiński.

Słownik języka polskiego PWN

chiński I «dotyczący Chin, Chińczyków»
chiński II «język chiński»
chiński ogród «ogród o nastrojowej scenerii krajobrazowej i architektonicznej, charakterystyczny dla dawnych Chin»
chińska latarnia «rodzaj kolorowego lampionu»
gęś garbonosa, chińska «gęś z charakterystyczną naroślą u nasady dzioba»
palma chińska «drzewo o wachlarzowatych liściach i niskim pniu, rosnące w podzwrotnikowej Azji»
róża chińska «ozdobne drzewko o dużych, czerwonych kwiatach, pochodzące z Chin»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia