charakterów

Encyklopedia PWN

językozn. zespół narządów należących do układu oddechowego i górnych partii przewodu pokarmowego, uczestniczących w procesie wytwarzania mowy;
naukozn., metodol. obiektywny rezultat poznania nauk., uzyskany w wyniku badań;
ekon. trudny do jednoznacznego zdefiniowania program badawczy,
Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ), Narody Zjednoczone (NZ), ang. United Nations Wymowa(UN), arab. Munazzamat al-Umami al-Muttahida, chiń. Lianheguo, fr. Organisation des Nations Unies (ONU), hiszp. Organización de las Naciones Unidas (ONU), ros. Organizacyja Objedinionnych Nacyj (OON),
organizacja międzynarodowa o charakterze uniwersalnym (powszechnym) i szerokim zakresie działania (kompetencjach ogólnych).
Pareto Vilfredo Federico Damaso, ur. 15 VII 1848, Paryż, zm. 19 VIII 1923, Lozanna,
włoski socjolog i ekonomista.
pedagogika
[gr. país ‘dziecko’, agōgós ‘przewodnik’, paidagōgikē ‘świadoma działalność wychowawcza’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem szeroko rozumianych procesów edukacyjnych (edukacja, wychowanie).
literatura perskojęzyczna rozwijała się na bardzo rozległym obszarze: na płaskowyżu irańskim, a także w Azji Środkowej i Indiach;
ekon. urządzenie księgowe ustalające wykaz symboli i nazw kont stosowanych w podmiocie prowadzącym księgowość.
podstawowy proces, proces jednostkowy,
technol., chem. elementarny etap każdego procesu produkcyjnego stosowanego w przemyśle chem. i pokrewnych przemysłach przetwórczych;
poemat
[łac. < gr.],
dłuższy utwór wierszowany o charakterze fabularnym lub afabularnym.
w rozumieniu potocznym wszelka zmiana na lepsze w przeciwieństwie do regresu jako zmiany na gorsze;
podstawowe, niezbywalne i uniwersalne prawa przysługujące człowiekowi bez względu na rasę, kolor skóry, płeć, język, religię, poglądy, pochodzenie narodowe lub społeczne, majątek, urodzenie, stan zdrowia i inne.
stan prawny warunkujący dopuszczalność przeprowadzenia postępowania sądowego;
psycholingwistyka
[gr.-łac.],
dyscyplina nauk., określana niekiedy jako psychologia języka, zajmująca się zagadnieniami przyswajania języka przez człowieka (p. rozwojowa) i posługiwania się nim (p. ogólna).
zjawisko różnorodnie definiowane i opisywane z wielu perspektyw, najczęściej jako relacja człowieka do sacrum.
renesans, odrodzenie,
określenie stadium rozwoju kultury europejskiej, trwającego we Włoszech od końca XIII w. do początku XVI w., w krajach zachodniej, północnej i środkowej Europy — od XV w. do końca XVI w.

Materiały dodatkowe

Księga Psalmów, hebr. Tehilim, w Septuagincie Psalmoi, w Wulgacie Volumen hymnorum, w Kodeksie Aleksandryjskim z V w. n.e. Psalterion
adwent
[łac. adventus ‘przyjście’]:

Słownik języka polskiego PWN

komedia charakterów «komedia, w której środki komicznego wyjaskrawienia służą budowaniu wyrazistych sylwetek bohaterów»
charakter
1. «zespół cech psychicznych względnie stałych, właściwych danemu człowiekowi»
2. «o człowieku ze względu na jego cechy psychiczne»
3. «zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk tego samego rodzaju»
4. «postać literacka wyposażona w bardzo zindywidualizowany zespół cech psychicznych i zewnętrznych»

• charakterowy
charakter pisma «wygląd pisma właściwy piszącemu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia