charakterów

Encyklopedia PWN

Eliot
[ẹliət]
Thomas Stearns Wymowa, ur. 26 IX 1888, Saint Louis (stan Missouri), zm. 4 I 1965, Londyn,
anglo-amerykański poeta, dramatopisarz i krytyk literacki.
epifania
[gr.],
religiozn. nagłe ukazanie się (i zniknięcie) bóstwa w realnej postaci lub wizji (w czasie i przestrzeni);
etyka
[gr. tá ēthiká ‘traktat o obyczajach’ < ḗthos ‘obyczaj’, ‘charakter’],
termin użyty w IV w. p.n.e. przez Arystotelesa w tytule dzieła Etyka nikomachejska na oznaczenie opisowo-krytycznego studium tego, co dotyczy etosu jako ludzkiego charakteru, obyczaju, tj. utrwalonego sposobu zachowania się w środowisku życia, zamieszkania;
proces przyrodniczy prowadzący na przestrzeni wielu pokoleń do kierunkowych zmian na najróżniejszych poziomach organizacji świata ożywionego od zmian budowy, sposobu funkcjonowania i zachowania się organizmów w kolejnych ich pokoleniach, poprzez zmiany kategorii ekologicznej grup organizmów i ich znaczenia w ekosystemach, aż po zmiany struktury ekologicznej i biogeograficznej życia na Ziemi.
Falanga Hiszpańska, Falange Española,
hiszp. partia polityczna, założona X 1933 przez J.A. Primo de Riverę;
historiografia
[gr. historía ‘badanie’, ‘informacja’, ‘opowiadanie’, gráphō ‘piszę’],
pisarstwo historyczne, nagromadzone teksty dotyczące przeszłości, nauka historyczna.
inwestycje
[łac.],
ekon. nakłady dokonywane w celu stworzenia lub zwiększenia środków trwałych, które przyczyniają się do wytworzenia dla przyszłego spożycia strumienia dóbr i usług.
filoz. jedna z 9 wyróżnionych przez Arystotelesa przypadłości, wyrażająca określoność substancji cielesnej i ujawniająca w niej specyficzne przyporządkowanie materii do formy;
James
[dżeımz]
William Wymowa, ur. 11 I 1842, Nowy Jork, zm. 26 VIII 1910, Chocorua (stan New Hampshire),
amerykański filozof i psycholog.
zjawisko historyczne polegające na opanowaniu i utrzymaniu kontroli politycznej i gospodarczej przez jedne kraje nad innymi w celu ich eksploatacji.
biblioteki będące własnością Kościoła katol. i in. chrześc. ugrupowań wyznaniowych.
La Bruyère
[la brüijẹ:r]
Jean de Wymowa, ur. 16 VIII 1645, Paryż, zm. 10 V 1696, Wersal,
fr. pisarz, moralista;
liryka
[gr.],
jeden z 3 rodzajów literackich, obejmujący utwory głównie wierszowane, których głównym przedmiotem przedstawienia są przeżycia wewnętrzne człowieka, jego uczucia, doznania i przekonania.
Marcuse
[markụ:zə]
Herbert Wymowa, ur. 19 VII 1898, Berlin, zm. 29 VII 1979, Starnberg,
filozof niemiecki.
systemy miar długości, powierzchni, objętości oraz wag kształtujące się w trakcie wielowiekowego procesu, w podstawowych dziedzinach działalności ludzkiej, wymagających oceny wielkości: w pracy ludzkiej i zwierzęcej, w produkcji (np. rolnictwo, górnictwo, rzemiosło), w podróżach, handlu i transporcie oraz innych, codziennych sytuacjach (np. odległość mierzona zasięgiem wzroku, czułością słuchu).
monarchia
[gr. mónos ‘jedyny’, árchō ‘władam’],
forma państwa, w którym reprezentantem władzy suwerennej jest monarcha (król, car, cesarz, szach, książę, chan, faraon), sprawujący tę władzę z reguły dożywotnio, samodzielnie lub wspólnie z innymi organami.
instytucje gromadzące, przechowujące i udostępniające zbiory z zakresu kultury książki.
Narodowa Demokracja (ND), obóz narodowodemokratyczny, endecja, obóz narodowy,
potoczne określenia działającego od końca XIX w. trójzaborowego obozu ideowo-politycznego, którego rdzeniem do lat 20. XX w. była Liga Narodowa, tajna, elitarna organizacja utworzona IV 1893 z inicjatywy R. Dmowskiego.

Materiały dodatkowe

Księga Psalmów, hebr. Tehilim, w Septuagincie Psalmoi, w Wulgacie Volumen hymnorum, w Kodeksie Aleksandryjskim z V w. n.e. Psalterion
adwent
[łac. adventus ‘przyjście’]:

Słownik języka polskiego PWN

komedia charakterów «komedia, w której środki komicznego wyjaskrawienia służą budowaniu wyrazistych sylwetek bohaterów»
charakter
1. «zespół cech psychicznych względnie stałych, właściwych danemu człowiekowi»
2. «o człowieku ze względu na jego cechy psychiczne»
3. «zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk tego samego rodzaju»
4. «postać literacka wyposażona w bardzo zindywidualizowany zespół cech psychicznych i zewnętrznych»

• charakterowy
charakter pisma «wygląd pisma właściwy piszącemu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia