ceny rynkowe

Encyklopedia PWN

regulacja
[łac.],
ekon. instrument polityki gospodarczej rządu i/lub władz lokalnych, stosowany w celu wymuszenia na prywatnych firmach pożądanych zachowań rynkowych lub kontroli tych zachowań.
różnica między ceną rynkową a ceną, jaką konsument byłby gotów zapłacić za towar, nie rezygnując z jego konsumpcji;
stan, w którym nie występują tendencje (bodźce) do zmiany zachowań podmiotu gospodarczego lub oddziaływanie tych sił wzajemnie się znosi;
spekulacja
[łac.],
ekon. w gospodarce rynkowej dążenie do osiągania zysku z transakcji kupna–sprzedaży, zgodnie z zasadą: kupić tanio — sprzedać drogo;
ekon. wydatki państwa na wszystkich szczeblach sektora finansów publicznych.
ekon. najogólniej, nadwyżka przychodów nad kosztami, dodatni wynik finansowy z całokształtu działalności przedsiębiorstwa.
akwizycja
[łac. acquisitio ‘nabywanie’],
działalność sprzedawcy lub jego przedstawicieli obejmująca zbieranie zamówień i osobistą sprzedaż;
banki
[wł. banca ‘stół’, ‘ława’],
ekon. przedsiębiorstwa zajmujące się pośrednictwem finansowym polegającym na gromadzeniu depozytów i udzielaniu kredytów.
Beksiak Janusz Michał, ur. 19 II 1929, Grzegorzew, zm. 25 VII 2014, Warszawa,
ekonomista.
ekon. część polityki finansowej państwa wyodrębniona ze względu na jej przedmiot (gromadzenie dochodów, dokonywanie wydatków, finansowanie deficytu budżetowego), a nie na szczególne cele, tożsame z celami przyjętej aktualnie polityki gospodarczej; w węższym znaczeniu polityka budżetowa obejmuje decyzje dotyczące poziomu i struktury wydatków państwowych, opodatkowania oraz zadłużania się przez państwo.
Chamberlin
[czẹımbərlın]
Edward Hastings, ur. 18 V 1899, La Corner (stan Waszyngton), zm. 16 VII 1967, Cambridge (stan Massachusetts),
ekonomista amerykański;
ekon. ta część przychodów państwa, tzn. środków zasilających sektor budżetowy, w której skład nie wchodzą wpływy będące źródłami finansowania deficytu budżetowego.
ekonomia
[gr. oíkos ‘dom’, nómos ‘prawo’],
nauka badająca społeczny proces gospodarowania.
dział techniki obejmujący całokształt procesów związanych z wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych, ich przeróbką (wzbogacanie kopaliny) w celu racjonalnego wykorzystania i dostosowania do potrzeb użytkowników; również dział gospodarki.
Juglar
[żüglạ:r]
Clément, ur. 15 X 1819, Paryż, zm. 28 II 1905, tamże,
francuski ekonomista i lekarz;
ekon. wartość spółek notowanych na danej giełdzie, będąca iloczynem liczby akcji i ich ceny rynkowej;
liberalizm socjalny, liberalizm społeczny,
ukształtowany w 2. połowie XIX w. nurt liberalizmu, nieuznający zasady laissez-faire (leseferyzm) w sposób bezwzględny, a tym samym akceptujący rolę społeczeństwa i państwa w życiu jednostki.
kierunek ekonomiczny, zwany też szkołą równowagi ogólnej lub szkołą matematyczną, powstały w latach 70. XIX w. na politechnice w Lozannie, w ramach neoklasycznego nurtu w ekonomii.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia