ceny rynkowe

Encyklopedia PWN

ekon. prawo do objęcia nowych emisji akcji przysługujące dotychczasowym akcjonariuszom spółki;
renta
[niem.< fr.],
ekon.:
socjalizm
[łac. socialis ‘społeczny’],
ideologie i ruchy społeczne powstałe w XIX w., dążące do ładu społecznego opartego na zasadach wspólnoty, równości i racjonalnego zarządzania gospodarką; w myśli marksistowskiej faza rozwoju społecznego, następująca po kapitalizmie (termin używany zamiennie z terminem „komunizm”); określenie stosowane niekiedy w charakterystyce ustroju społecznego tych krajów wysoko rozwiniętych (zwłaszcza europejskich), w których gospodarce rynkowej towarzyszy daleko posunięta redystrybucja dochodu narodowego i realizacja koncepcji państwa dobrobytu.
ekon. zadowolenie z konsumpcji,
ekon. nadwyżka przychodów nad kosztami;
Ayres
[ẹə rz]
Clarence Edwin, ur. 6 V 1891, Lowell (stan Massachusetts), zm. 25 VII 1972, Alamogordo (Nowy Meksyk),
amerykański filozof i ekonomista;
deregulacja
[łac.],
ekon. semantyczne przeciwieństwo regulacji. Wieloznaczny termin, obejmujący wszelkie zmiany zachodzące w strukturach państwowej regulacji i kontroli pod wpływem czynników technologicznych i ekonomicznych, dokonujące się w warunkach gospodarki wolnorynkowej.
Friedman
[frị:dmən]
Milton Wymowa, ur. 31 VII 1912, Nowy Jork, zm.16 XI 2006, San Francisco,
ekonomista amerykański, twórca monetaryzmu.
ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżniony ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
Hayek
[hạjek]
Friedrich August von Wymowa, ur. 8 V 1899, Wiedeń, zm. 24 III 1992, Fryburg Bryzgowijski,
brytyjski ekonomista, filozof społeczny i polityczny, pochodzenia austriackiego.
ekon. proces tworzenia i trwania powiązań i współzależności gospodarczej pomiędzy krajami.
kapitalizm
[łac.],
system społeczno-gospodarczy oparty na własności prywatnej, wolności osobistej i swobodzie zawierania umów;
korner
[ang. corner ‘róg’],
ekon. zmonopolizowanie podaży rynkowej określonego towaru, instrumentu lub usługi (np. przez wykupienie zapasów rynkowych) powodujące wzrost jego ceny, w celu osiągnięcia znacznych zysków;
typ makrostruktur i stosunków społ.-ekon., przy których współistnieją nadwyżki produktów rolnych i żywnościowych oraz ich niedobory, a polityka gosp. nie jest w stanie zapewnić równowagi między tempem wzrostu produkcji rolnej a tempem wzrostu popytu na żywność.
woj. (od 1999) w środkowowschodniej części Polski;
monopson
[gr.],
ekon. rynek, na którym istnieje tylko jeden nabywca i wielu sprzedawców danego dobra,
popularny miesięcznik motoryzacyjny, wydawany 1993–2000 w Warszawie;
ekon. metafora ilustrująca bezosobowy charakter procesów rynkowych, oznaczająca, że koordynacja działań ekonomicznych nie może być przypisana żadnej organizacji społeczno-politycznej, grupie osób ani jednostce.
ekon. pojęcie ekonomii normatywnej, określające wynagrodzenie pobierane za czynności wykonywane na rzecz społeczeństwa;
nadzwyczajna zmiana w stosunkach własności ziemi wprowadzona na drodze ustawowej ze względów społecznych, narodowych, politycznych lub, rzadziej, ekonomicznych, polegająca na wywłaszczeniu wielkich posiadaczy z całości lub części ich ziemi i rozparcelowaniu jej między bezrolnych lub małorolnych chłopów z jednoczesnym nadaniem im tytułu własności.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia