ceny rynkowe

Encyklopedia PWN

ekon. ustalona przez rząd (lub inne właściwe organy władzy) cena, której nie może przekroczyć cena sprzedaży danego dobra;
ekon. w gospodarce rynkowej jedno z narzędzi regulacji ekonomicznej,
cena bieżąca, aktualna cena rynkowa.
cena ustalana przez odpowiedni organ administracji państwowej;
w gospodarce socjalistycznej rodzaj ceny w obrocie krajowym; namiastka cen rynkowych, która zastępowała ceny urzędowe
ekon. dostosowywanie się cen i płac (płaca jest ceną siły roboczej) do zmian popytu i podaży.
ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżnianych ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
ekon. nazwa wprowadzona przez A. Müller-Armacka 1948 na oznaczenie wywodzącej się z ordoliberalizmu doktryny ekonomicznej realizowanej przez L. Erharda w Niemczech Zachodnich po II wojnie światowej.
ekon. sytuacja na rynku, w której wielkość podaży danego dobra przewyższa wielkość popytu, a cena tego dobra jest wyższa niż cena równowagi rynkowej;
ekon. zjawisko polegające na przywracaniu naruszonej równowagi rynkowej przez zmiany ilości podaży danego dobra (dostosowania ilościowe), przy zachowaniu dotychczasowego poziomu cen albo bardzo nieznacznych jego zmianach;
ekon. miara produkcji wytworzonej w danym czasie za pomocą czynników produkcji należących do obywateli danego kraju (niezależnie od miejsca ich użycia), wyrażona w cenach tych czynników; inaczej — produkt narodowy netto (PNN) w cenach czynników produkcji.
inflacja
[łac.],
ekon. wzrost przeciętnego poziomu cen.
Marshall
[ma:rszl]
Alfred Wymowa, ur. 26 VII 1842, Londyn, zm. 12 VII 1924, Cambridge,
brytyjski ekonomista, z wykształcenia matematyk.
ekon. ilości dóbr i usług, które ogół konsumentów chce i może kupić;
ekon. cena, po której są wymieniane 2 waluty na rynku walutowym.
ekon. ogół transakcji kupna–sprzedaży danego dobra lub czynnika produkcji, zawieranych na pewnym terytorium w określonym czasie.
ekon. w języku potocznym ilość produktów, którą przedsiębiorstwa są gotowe dostarczyć na rynek.
ekon. system gromadzenia i przetwarzania informacji gospodarczych oraz konstruowania agregatowych (agregat; ekon. ) mierników opisujących aktywność gospodarczą w skali gospodarki narodowej w danym okresie, najczęściej rocznym.
ekon. teoria opisująca rynek, na którym wszelkie nowe informacje podlegają natychmiastowemu wchłonięciu przez dużą liczbę racjonalnych uczestników tegoż rynku, przy czym żadna z grup uczestników nie posiada siły rynkowej;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia