cali

Encyklopedia

psychologia
[gr. psychḗ ‘dusza’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
współcześnie, w najszerszym rozumieniu — nauka zajmująca się ludzkimi czynnościami lub zachowaniami, które składają się zarówno z subiektywnych procesów umysłowych, jak i z zewnętrznych, obiektywnych i fizycznych reakcji;
zjawisko różnorodnie definiowane i opisywane z wielu perspektyw, najczęściej jako relacja człowieka do sacrum.
rozdzielczość, zdolność rozdzielcza,
inform., telekom. w technice przetwarzania obrazów — zdolność urządzenia do przekazywania (odtwarzania) drobnych szczegółów obrazu, wyrażana maks. liczbą optycznie rozpoznawalnych punktów (pikseli) wzdłuż tej samej linii (poziomej lub pionowej) lub liczbą rozróżnialnych linii.
ryby, Pisces,
tradycyjnie wyodrębniana grupa kręgowców, dawniej w randze gromady;
ryjówkowate, Soricidae,
rodzina ssaków z rzędu owadożernych;
m. w północno-wschodniej Kolumbii, w dep. Cauca, na zachodnich stokach Kordyliery Środkowej (Andy Północne), na wys. 1115 m w dolinie rz. Cauca, 40 km na południe od m. Cali.
Siemens
[zị:məns],
rodzina niem. wynalazców i przemysłowców, którzy wywarli istotny wpływ na rozwój wielu dziedzin techniki w XIX w.:
Sisley
[sislẹ]
Alfred Wymowa, ur. 30 X 1839, Paryż, zm. 29 I 1899, Moret-sur-Loing,
malarz francuski, pochodzenia angielskiego; przedstawiciel impresjonizmu, jeden z najwybitniejszych pejzażystów epoki.
genet. technika badawcza pozwalająca na uporządkowanie fragmentów DNA w bibliotece genowej (bank genów);
Strauss
[sztraus]
Johann (mł.) Wymowa, ur. 25 X 1825, Wiedeń, zm. 3 VI 1899, tamże,
austriacki kompozytor, dyrygent i skrzypek, „król walca”, idol światowych salonów i wiedeńskiej ulicy.
techn. dopełnienie wyróżnionego systemu do całej przestrzeni, czyli zbiór wszystkich obiektów (wraz z ich atrybutami oraz relacjami między atrybutami), które, z uwagi na przyjęte kryteria przynależności do systemu, nie zostały do niego zaliczone.
technika
[gr.],
dziedzina ludzkiej działalności, której celem jest oparte na wiedzy (na podstawach naukowych) produkowanie rzeczy i wywoływanie zjawisk niewystępujących w przyrodzie oraz przekształcanie wytworów przyrody;
system radiotelefonii, w którym cały obsługiwany obszar (obejmujący kraj, kilka krajów lub kontynentów) jest podzielony na sąsiadujące ze sobą mniejsze obszary, zw. komórkami.
pierwszy okres (jednostka geochronologiczna) ery kenozoicznej, trwający od ok. 65 do 1,8 mln lat temu (według niektórych poglądów — do 2,5 mln lat temu); także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tym okresie.
Walia, walijskie Cymru, ang. Wales Wymowa,
kraj w Wielkiej Brytanii, nad M. Irlandzkim i M. Celtyckim, na półwyspie między zat.: Liverpoolską i Kanałem Bristolskim, część Zjedn. Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
oddziaływanie między atomami lub grupami atomów prowadzące do utworzenia bardziej złożonego układu, np. cząsteczki, kryształu (szkło kryształowe);
terytorium historyczne w dorzeczu środkowej Warty.

Słownik języka polskiego

cały
1. «obejmujący wszystkie części składowe»
2. «jedyny, wyłączny»
3. «duży»
4. «nieuszkodzony»
5. «o człowieku, zwierzęciu: taki, któremu nic się nie stało, taki, który wyszedł z opresji»
6. pot. «przejawiający charakterystyczne dla siebie lub kogoś cechy»

• cało • calutki, caluśki, caluteńki, calusieńki
cała naprzód, cała wstecz «komenda oznaczająca, że maszyny na statku mają pracować z maksymalną mocą»
cal I
1. «jednostka długości, obecnie używana w krajach anglosaskich»
2. «jednostka miary grubości desek»

• calowy
cal II «symbol jednostki energii cieplnej kaloria»
cały ton «jednostka odległości dwóch dźwięków różnej wysokości, składająca się z dwóch półtonów»
lapsus calami [wym. lapsus kalami] «błąd w piśmie»
na całego pot. «nie zważając na konsekwencje»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia