cali

Encyklopedia

fizjol. proces odtwarzania przez organizm roślinny uszkodzonych lub utraconych części: komórek, tkanek, organów, nawet prawie całego organizmu;
strajki i wystąpienia zbrojne skierowane przeciwko władzy cara oraz reliktom przeszłości w politycznej i ekonomicznej strukturze Imperium Rosyjskiego;
Sokrates, Sōkrátēs, ur. 469, Ateny, zm. 399 p.n.e., tamże,
filozof grecki, jeden z najsłynniejszych w całych dziejach filozofii.
najwyższa grupa górska w Karpatach (Centralne Karpaty Zachodnie), w środkowej i wschodniej części Łańcucha Tatrzańskiego, na pograniczu Polski i Słowacji;
uniwersytet
[łac.],
najstarszy, a zarazem podstawowy typ europejskiej wielowydziałowej wyższej uczelni, mającej prawo nadawania stopni naukowych i łączącej funkcje dydaktyczne (kształcenie najwyżej kwalifikowanych kadr zawodowych i pracowników nauki) z funkcjami naukowymi (prowadzenie prac badawczych).
wolnomularstwo, masoneria, zw. też sztuką królewską,
ponadnar. ruch etyczny.
Amazonka, hiszp. Río Amazonas, portug. Rio Amazonas,
rzeka w Ameryce Południowej, w Brazylii i Peru, największa pod względem powierzchni dorzecza i zasobności w wodę na Ziemi.
arszyn
[ros. < tur.],
dawna jednostka długości;
starożytne państwo i kraina obejmujące całą południową, nizinną część Mezopotamii (obecnie południowy Irak).
bałtycki, region, ang. Baltic Region, niem. Ostseeraum, Ostseegebiet,
termin używany niekiedy w odniesieniu do Morza Bałtyckiego oraz obszarów lądowych powiązanych z nim geogr., gosp., ekol. i polit.
ekon. systemy powiązań i zależności między różnego rodzaju instytucjami bankowymi, zwykle określone przez prawo bankowe w danym kraju, które ustala m.in. rolę banku centralnego, rodzaje banków, ich zakres działania oraz zadania nadzoru bankowego.
Bergson
[bergsą̣]
Henri Wymowa, ur. 18 X 1859, Paryż, zm. 4 I 1941, tamże,
filozof francuski, jeden z najważniejszych myślicieli XX w..
Budda
[sanskr. buddha ‘przebudzony’, ‘oświecony’],
Buddha, właśc. Siddhartha Gautama, ur. ok. 560 p.n.e., wieś Lumbini w pobliżu Kapilawastu (obecnie w Nepalu), zm. ok. 480 p.n.e., Kuśinagara (ind. stan Bihar),
twórca uniwersalistycznej religii misyjnej zwanej od jego przydomka buddyzmem.
budżetowy deficyt, deficyt fiskalny, niedobór budżetowy,
ekon. brak pokrycia części wydatków budżetowych w dochodach.

Słownik języka polskiego

cały
1. «obejmujący wszystkie części składowe»
2. «jedyny, wyłączny»
3. «duży»
4. «nieuszkodzony»
5. «o człowieku, zwierzęciu: taki, któremu nic się nie stało, taki, który wyszedł z opresji»
6. pot. «przejawiający charakterystyczne dla siebie lub kogoś cechy»

• cało • calutki, caluśki, caluteńki, calusieńki
cała naprzód, cała wstecz «komenda oznaczająca, że maszyny na statku mają pracować z maksymalną mocą»
cal I
1. «jednostka długości, obecnie używana w krajach anglosaskich»
2. «jednostka miary grubości desek»

• calowy
cal II «symbol jednostki energii cieplnej kaloria»
cały ton «jednostka odległości dwóch dźwięków różnej wysokości, składająca się z dwóch półtonów»
lapsus calami [wym. lapsus kalami] «błąd w piśmie»
na całego pot. «nie zważając na konsekwencje»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia