cali

Encyklopedia

Leibniz
[lạibnıc]
Gottfried Wilhelm Wymowa, ur. 1 VII 1646, Lipsk, zm. 14 XI 1716, Hanower,
niemiecki filozof i matematyk; jedna z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych postaci w dziejach kultury umysłowej XVII w..
ogół sądów jako odrębnych organów państwowych, sprawujących wymiar sprawiedliwości na podstawie przepisów tzw. prawa sądowego (prawo cywilne, karne, procesowe, o ustroju sądów);
określenie zasiedlonego odcinka terenu, stanowiącego historycznie ukształtowaną jednostkę osadniczą, której ludność zajmuje się głównie pracą na roli i czerpie z tej pracy podstawy egzystencji, co nadaje pojęciu „wieś” również znaczenie kategorii ekonomiczno-społecznej; w przenośni — warstwa chłopska (chłopi).
układ wszystkich obiektów astronomicznych, materii rozproszonej i pól fizycznych wraz z czasoprzestrzenią, którą wypełniają.
dział współcz. astronomii poświęcony badaniu promieniowania elektromagnetycznego ciał niebieskich w zakresie fal dł. od ok. 1 µm do ok. 1000 µm (1 mm).
czwarty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej trwający od ok. 408 do 355 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
nośnik informacji stosowany w systemie zapisu magnetycznego;
dziedziczenie, spadkobranie,
przejście spadku jako całości po śmierci osoby fiz. (spadkodawcy) na jedną lub kilka osób fiz. lub prawnych (spadkobierców, dawniej: dziedziców).
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
islam
[arab. al-islām, ‘oddanie (Bogu)’],
uniwersalna (światowa) religia monoteistyczna, objawiona arabskiemu prorokowi Mahometowi przez jednego Boga — Allaha;
hydrol. naturalny zbiornik śródlądowy, stanowiący wypełnione wodą zagłębienie terenu (misa lub czasza jeziorna), o brzegach ukształtowanych pod wpływem falowania i prądów wodnych, charakteryzujący się powolną wymianą wody.
kaloria
[łac. calor ‘ciepło’],
cal,
dawna jednostka ilości ciepła;
demogr. ogół mieszkańców określonego terytorium, np. państwa, lub wszystkich krajów świata; podstawowa kategoria demografii.
fizjol. tempo wytwarzania i akumulacji suchej masy (masa tkanek, organów lub całej rośliny po odwodnieniu) w jednostce czasu (np. doby, sezonu wegetacyjnego, roku) określane dla pojedynczych roślin, typów roślin, zbiorowisk roślinnych, biocenoz i całych ekosystemów;
zjawisko kryminalne występujące pod wieloma postaciami w skali międzynarodowej i krajowej, którego nie można ściśle ograniczyć stanem faktycznym jednego, pojedynczego przestępstwa.

Słownik języka polskiego

cały
1. «obejmujący wszystkie części składowe»
2. «jedyny, wyłączny»
3. «duży»
4. «nieuszkodzony»
5. «o człowieku, zwierzęciu: taki, któremu nic się nie stało, taki, który wyszedł z opresji»
6. pot. «przejawiający charakterystyczne dla siebie lub kogoś cechy»

• cało • calutki, caluśki, caluteńki, calusieńki
cała naprzód, cała wstecz «komenda oznaczająca, że maszyny na statku mają pracować z maksymalną mocą»
cal I
1. «jednostka długości, obecnie używana w krajach anglosaskich»
2. «jednostka miary grubości desek»

• calowy
cal II «symbol jednostki energii cieplnej kaloria»
cały ton «jednostka odległości dwóch dźwięków różnej wysokości, składająca się z dwóch półtonów»
lapsus calami [wym. lapsus kalami] «błąd w piśmie»
na całego pot. «nie zważając na konsekwencje»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia