cały

Encyklopedia

Eriugena Jan Szkot, Jerugena, Scottigena, Scottus, ur. 1. poł. IX w., Irlandia (zw. wówczas Scotia Maior), zm. ok. 877, Francja,
filozof i teolog.
charakterystyczne i dominujące w końcu XX i na początku XXI w. tendencje w światowej ekonomii, polityce, demografii, życiu społecznym i kulturze, polegające na rozprzestrzenianiu się analogicznych zjawisk, niezależnie od kontekstu geograficznego i stopnia gospodarczego zaawansowania danego regionu.
dział techniki obejmujący całokształt procesów związanych z wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych, ich przeróbką (wzbogacanie kopaliny) w celu racjonalnego wykorzystania i dostosowania do potrzeb użytkowników; również dział gospodarki.
Hegel Georg Wilhelm Friedrich, ur. 27 VIII 1770, Stuttgart, zm. 14 XI 1831, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z twórców klasycznej idealistycznej filozofii niemieckiej.
Jones
[dżəunz]
Inigo Wymowa, ur. przed 19 VII 1573 (data chrztu), Londyn, zm. 21 VI 1652, tamże,
architekt angielski, jako pierwszy wprowadził w Anglii klasyczne formy palladiańskie.
Jung Carl Gustav, ur. 26 VII 1875, Kesswil, zm. 6 VI 1961, Küsnacht,
psychiatra szwajcarski, współtwórca „psychologii głębi”.
geol. drugi okres (jednostka geochronologiczna) ery mezozoicznej, trwający od ok. 203 do ok. 135 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna), obejmujący powstałe w tym czasie skały.
karbon
[łac. carbo ‘węgiel’],
piąty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej, trwający od ok. 355 do ok. 295 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
Kaukaz, ros. Kawkạz, gruz. Kavkasioni, Kavkasionis K’edi, azerb. Qafqaz,
rozległy obszar górski w zachodniej części Azji, między morzami: Czarnym, Azowskim na zachodzie i północnym zachodzie a Kaspijskim na wschodzie;
namnażanie identycznych genów (klonowanie DNA) bądź organizmów;
zjawisko historyczne polegające na opanowaniu i utrzymaniu kontroli politycznej i gospodarczej przez jedne kraje nad innymi w celu ich eksploatacji.
konfiskata
[łac.]:
kosmopolityzm
[gr. kosmopolítēs ‘obywatel świata’],
w najszerszym znaczeniu postawa społeczna zakładajaca, że „ojczyzną człowieka jest cały świat”.
ekon. gwałtowne zmniejszenie się aktywności gospodarczej (produkcji, zatrudnienia, inwestycji).
naród tworzący podstawową ludność Litwy,
sprzęt sport. służący do poruszania się (ślizgania) po lodzie.
koncepcja stworzona przez K. Marksa i rozwijana przez jego następców w obrębie filozofii, ekonomii, socjologii i wszystkich nauk, które dotyczą człowieka i jego działania w świecie.
pomiary instrumentalne wartości elementów meteorologicznych oraz obserwacje wizualne (wzrokowe) obiektów (np. chmur, cząstek opadowych) i zjawisk atmosferycznych, wykonywane w celu poznania aktualnego stanu atmosfery.

Słownik języka polskiego

cały
1. «obejmujący wszystkie części składowe»
2. «jedyny, wyłączny»
3. «duży»
4. «nieuszkodzony»
5. «o człowieku, zwierzęciu: taki, któremu nic się nie stało, taki, który wyszedł z opresji»
6. pot. «przejawiający charakterystyczne dla siebie lub kogoś cechy»

• cało • calutki, caluśki, caluteńki, calusieńki
cały ton «jednostka odległości dwóch dźwięków różnej wysokości, składająca się z dwóch półtonów»
cała naprzód, cała wstecz «komenda oznaczająca, że maszyny na statku mają pracować z maksymalną mocą»
na całego pot. «nie zważając na konsekwencje»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia