bronić

Encyklopedia PWN

broń, w której praca gazów prochowych służy nie tylko do nadania prędkości pociskowi, ale też do przygotowania następnego wystrzału i ewentualnie oddania go.
emigr. periodyk nauk., wyd. od 1948 w Londynie przez Sekcję Muzealną Pol. Tow. Hist.;
broń palna odprzodowa z zamkiem kapiszonowym;
broń jądr., w której podstawowym czynnikiem rażącym jest promieniowanie neutronowe.
nowe rodzaje broni, których użycie nie powoduje śmierci lub trwałego okaleczenia, a tylko obezwładnienie przeciwnika;
broń palna ładowana pociskiem od przodu (od wylotu lufy);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia