brillante

Encyklopedia PWN

styl brillant
[s. brijạ̃; fr.],
muz. styl w muzyce fortepianowej 1. poł. XIX w., odznaczający się rozbudowanymi partiami popisowymi (wirtuozowskie pasaże, błyskotliwe figury, ornamenty) i odcinkami o charakterze kantylenowym (śpiewnym), sentymentalnym, zwłaszcza w takich gatunkach i formach, jak: koncert, sonata, rondo, nokturn, polonez, walc;
Demarczyk Ewa, ur. 16 I 1941, Kraków, zm. 14 VIII 2020, tamże,
piosenkarka;
Konieczny Zygmunt, ur. 3 I 1937, Kraków,
kompozytor;
walc
[niem.],
towarzyski taniec wirowy, pochodzenia niemieckiego, w metrum 3/4, z akcentem na mocnej części taktu, w tempie dość żywym;
Wieniawski Henryk, ur. 10 VII 1835, Lublin, zm. 31 III 1880, Moskwa,
skrzypek i kompozytor.

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia