boczne

Encyklopedia PWN

Boczne, Pasmo, Bokowọj chriebiẹt,
pasmo górskie w północnej części Wielkiego Kaukazu, w Rosji i niewielkim fragmentem w Azerbejdżanie;
zjawisko optyczne w atmosferze ziemskiej zaliczane do zjawisk halo.
linia boczna, linia naboczna,
anat. narząd zmysłowy wrażliwy na ruchy wody, informujący o kierunku i sile jej prądów;
morena
[fr.],
materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec, także nazwa pagórków, wzgórz lub wałów zbudowanych z tego materiału, wytopionego z lodowca;
mezoderma
[gr. mésos ‘środkowy’, dérma ‘skóra’],
mezoblast,
anat. środkowa warstwa komórek zarodka leżąca między ekto- i endodermą, trzeci listek zarodkowy u zwierząt trójwarstwowych;
modulacja
[łac.],
telekom. proces fiz. polegający na oddziaływaniu pewnego przebiegu wielkości fiz., zw. sygnałem modulującym, na inny przebieg (modulowany), zw. też falą nośną, w wyniku czego uzyskuje się przebieg zw. sygnałem zmodulowanym.
pryzma
[gr.],
mat. pryzmatoid, którego podstawami są prostokąty, a przeciwległe ściany boczne (będące trapezami równoramiennymi) są jednakowo nachylone do podstawy (po przedłużeniu nie muszą przecinać się w jednym punkcie, czyli p. nie musi być ostrosłupem ściętym);
biochem. budowa chem. i przestrzenna białek;
trojka
[ros.],
nazwa 3-konnego zaprzęgu w stylu ros., sprzężonego „w poręcz” (konie obok siebie), używanego przeważnie do sań, czasem do pojazdu kołowego;
związki organiczne powszechnie występujące w organizmach żywych, zawierające w cząsteczce co najmniej jedną grupę karboksylową (–COOH) i co najmniej jedną grupę aminową (–NH 2).
sztuka rozwijająca się na Wysp Brytyjskich od najazdu plemion germańskich pod koniec V w. do najazdu Normanów (1066);
zapora i elektrownia na Dunaju, na granicy węg.-słowac.;
geotropizm
[gr. gḗ ‘ziemia’, trópos ‘zwrot’, ‘obrót’],
grawitropizm,
bot., zool. reakcja organów lub całych organizmów na siłę ciążenia;
mat. wielościan, którego wszystkie wierzchołki leżą na 2 równoległych płaszczyznach (zwanych płaszczyznami podstaw), i którego wszystkie krawędzie nie leżące na tych płaszczyznach (zwanych krawędziami bocznymi) są wzajemnie równoległe;
bot. typ monopodialnego kwiatostanu z bezszypułkowymi kwiatami osadzonymi na wydłużonej osi, dojrzewającymi w kolejności doszczytowej;
bot. jeden z 3 podstawowych typów organów roślin naczyniowych (obok łodygi i liści), zwykle umocowujący roślinę w podłożu i pobierający zeń wodę i sole mineralne;
piramidowe drogi, drogi korowo-rdzeniowe, szlaki korowo-rdzeniowe,
anat. wiązka włókien nerwowych biegnąca z kory mózgowej do rdzenia kręgowego;
arch.:
stabilizator kołysania, amortyzator kołysania,
urządzenie do tłumienia przechyłów bocznych statku wodnego na fali;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia