blok f

Encyklopedia PWN

sposób klasyfikacji pierwiastków chemicznych w postaci tabeli powstałej w wyniku ułożenia pierwiastków według wzrastającej liczby atomowej oraz według ich właściwości chemicznych;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
umowne określenie stanu stosunków międzynarodowych charakteryzujących się trwałym konfliktem, ale również niemożnością jego rozstrzygnięcia przez konfrontację militarną.
pierwiastki przejściowe, metale przejściowe,
pierwiastki chem. (metale), których elektrony walencyjne są opisywane orbitalami typu s i d — tzw. pierwiastki bloku d, lub orbitalami typu s i fpierwiastki bloku f;
ruch ideowy i społeczno-polityczny wywodzący swój program z zasad etycznych chrześcijaństwa i społecznej nauki Kościoła.
fał
[hol.],
żegl. lina do podnoszenia żagli, ruchomych części omasztowania (np. gafla) i wyposażenia kadłuba jachtu (np. miecza, płetwy sterowej);
Partia Socjalistyczna, Parti socialiste (PS),
fr. partia polit.; zał. 1969 w miejsce Francuskiej Sekcji Międzynarodówki Robotniczej (SFIO);
dyscyplina nauki, której przedmiotem badań jest religia we wszelkich jej przejawach i aspektach;
socjaldemokracja
[łac.-gr.],
ogólna nazwa socjaldemokratycznych partii politycznych; także ruch społeczny, początkowo głównie robotniczy, zmierzający do zastąpienia kapitalizmu socjalizmem, a następnie do uspołecznienia gospodarki rynkowej i zmniejszenia nierówności społecznych.
abstrakcyjna sztuka, abstrakcjonizm,
termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości;
koncepcje ideologiczne mające wytyczać drogę rozwoju społeczno-ekonomicznego i politycznego niepodległych krajów Afryki;
akt
[łac. actus ‘dokonanie’, ‘czynność’, ‘urzeczywistnienie’],
filoz. w metafizyce arystotelesowsko-tomistycznej integralny element struktury bytu, różny od możności;
stolica Niemiec położona we wschodniej części kraju, na Pojezierzu Brandenburskim, w Pradolinie Warsz.-Berlińskiej, nad Sprewą, u jej ujścia do Haweli.
Bloch
[blok]
Konrad Emil, ur. 21 I 1912, Nysa (niem. Neisse), zm. 15 X 2000, Burlington (stan Vermont),
biochemik amerykański, pochodzenia niemieckiego;
Cook
[kuk]
James Wymowa, ur. 27 X 1728, Marton (hrab. Yorkshire), zm. 14 II 1779, wyspa Hawaii (Hawaje),
angielski żeglarz i odkrywca.

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia