binarne

Encyklopedia PWN

binarny zapis, zapis dwójkowy,
inform. zapis liczb w dwójkowym systemie liczbowym, powszechnie stosowany w technice komputerowej (arytmetyka komputerowa);
element opt. spełniający te same funkcje co zwykła soczewka opt., lecz różniący się od niej budową i zasadą działania;
sygnał cyfrowy, w którym liczbami reprezentującymi wartości wielkości fiz. są: 0 i 1 (elementy binarne, bity);
telekom. wielkość określająca szybkość transmisji cyfrowej, równa liczbie elementów cyfrowych sygnału binarnego przekazywanych przez kanał telekomunik. w jednostce czasu;
kod binarny, kod dwójkowy, kod dwuwartościowy,
kod, w którym stosuje się sygnały elementarne przyjmujące jedną z dwu możliwych wartości (0 lub 1); stosowany gł. w technice cyfrowej.
mat. zbiór z jednym działaniem binarnym (dwuargumentowym) określonym na elementach tego zbioru (tzn. że każdej uporządkowanej parze elementów zbioru jest przyporządkowany jednoznacznie pewien element tego zbioru);
automat
[gr. autómatos ‘samoczynny’],
maszyna wykonująca sekwencję czynności (składających się na jej cykl pracy) bez udziału człowieka;
teoria przekazywania wiadomości ze źródła wiadomości do obiektu ich przeznaczenia — odbiorcy (ujścia);
przetwarzanie sygnału analogowego w sygnał cyfrowy (sygnał);
inform. sposób zapisu liczb w komputerze; arytmetyka komputerowa.
inform. struktura danych mająca postać drzewa (mat.), w którym jest wyróżniony jeden wierzchołek, zwany korzeniem;
sygnał
[łac. signalis ‘dający znak’],
telekom. czynnik będący nośnikiem wiadomości, umożliwiający jej przesyłanie na odległość lub rejestrację;
telekom. stosunek liczby elementów cyfrowych sygnału cyfrowego (sygnał), przekazywanych w pewnym przedziale czasu, do długości tego przedziału;
bit
[ang. binary digit],
inform. jeden z elementów zbioru dwuelementowego (np. 0 lub 1) użyty do reprezentowania informacji;
Boltzmann
[bọlcman]
Ludwig Eduard Wymowa, ur. 20 II 1844, Wiedeń, zm. 5 IX 1906, Duino,
fizyk austriacki.
fonologia
[gr. phōnḗ ‘głos’, ‘dźwięk’, lógos ‘słowo’, ‘mowa’],
nauka o zależnościach pomiędzy elementami fonetycznymi oraz o funkcjach tych elementów w języku;
inform. technika dostępu do rekordów w bazie danych;
teoria zajmująca się opisem, na gruncie teorii klas., rozróżnialnych cząsteczek rozrzedzonego gazu;
sygnał przenoszący informacje o wartości wielkości: mierzonej, związanej z wielkością mierzoną, odtwarzanej przez wzorzec miary lub związanej z wielkością odtwarzaną;
elektr. przetwarzanie sygnału cyfrowego na odpowiadający mu sygnał analogowy (sygnał);

Słownik języka polskiego PWN

binarny «dotyczący czegoś, co ma dwie różne części»
binarny system (liczbowy) «system liczbowy, mający tylko dwie cyfry: 0 i 1»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia