biblioTEka

Encyklopedia

biblioteka
[gr.],
instytucja, która pełni określone funkcje społeczne (badawcze, edukacyjne, kulturalne, rekreacyjne) przez planowe gromadzenie, opracowanie i udostępnianie zbiorów oraz informowanie o nich; potocznie także pomieszczenie dla książek (budynek, lokal, mebel) i księgozbiór.
biblioteka
[gr.],
seria wydawnicza obejmująca w jednolitej, wspólnej formie zewn. dzieła lit., nauk. bądź publicyst. o pokrewnej tematyce czy podobnym przeznaczeniu
Biblioteka Sejmowa w Warszawie,
zał. 1919 pod nazwą Biblioteka Sejmu Ustawodawczego jako ośrodek pomocniczy dla prac ustawodawczych, od 1922 Biblioteka Sejmu i Senatu, 1931–39 Biblioteka i Archiwum Sejmu i Senatu, 1944–46 Biblioteka KRN, od 1947 obecna nazwa.
Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie (BUW),
jedna z największych bibliotek w Polsce; utworzona 1817 wraz z Królewskim Uniwersytetem Warszawskiego;
pierwsza pol. biblioteka nar. i jedna z pierwszych na świecie udostępniająca zbiory publiczności;
największa i najsłynniejsza z bibliotek hellenistycznych, założona w III w. p.n.e. przez Ptolemeusza I Sotera w Aleksandrii;
Biblioteka Narodowa w Warszawie (BN),
centralna biblioteka państwa tworzona od 1918, powołana 1928, otwarta 1930;
biblioteka pol. we Francji; zał. 1842 przy Szkole Nar. Pol. (liceum), z inicjatywy działaczy demokr. Wielkiej Emigracji przeciwnych obozowi ks. A.J. Czartoryskiego;
Biblioteka Jagiellońska w Krakowie, Biblioteka Uniwersytetu Jagiellońskiego (BJ),
jedna z najstarszych i największych bibliotek w Polsce; nazwa BJ utrwaliła się w 2. poł. XIX w. Utworzona wraz z Akad. Krak. 1364.
seria wydawnicza zainicjowana 1951 przez pol. środowisko filoz.;
seria wydawnicza wychodząca od 1992 w Krakowie, wydawana przez Wydawnictwo M;
Biblioteka Polska w Londynie, Polish Library Wymowa,
powstała 1942 w wyniku połączenia księgozbiorów Urzędu Oświaty i Spraw Szkolnych (następnie Ministerstwa Wyznań Rel. i Oświecenia Publicznego) i Funduszu Kultury Narodowej;
Biblioteka Polska w Rzymie, Biblioteca Polacca di Roma, Biblioteka Stacji Naukowej PAN w Rzymie,
powstała w końcu 1927 wraz ze Stacją Nauk. PAU, od 1957 — PAN, z księgozbioru ofiarowanego Ekspedycji Rzym. 1921 przez J. Michałowskiego, kierującego Stacją i biblioteką do 1946;
Biblioteka Śląska w Katowicach,
powstała 1922 jako Biblioteka Sejmu Śląskiego, 1936 przekształcona w Śląską Bibliotekę Publiczną o charakterze ogólnonauk.
najlepiej znana z rzym. bibliotek, doskonale zachowana i częściowo zrekonstruowana w Efezie;

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.
Kodeks Baltazara Behema, miniatura Ludwisarz
Pontyfikał Erazma Ciołka, intronizacja króla polskiego, Te Deum laudamus
miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego

biblioteka
1. «instytucja powołana do gromadzenia i udostępniania księgozbiorów»
2. «uporządkowany księgozbiór»
3. «mebel służący do przechowywania książek»
4. «seria dzieł wydawanych przez jakąś firmę»

• biblioteczny • biblioteczka
biblioteka podręczna «najczęściej używane książki, z których można korzystać bezpośrednio w czytelni przy bibliotece»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia