bić

Encyklopedia PWN

Bije, Bié,
wyż. w zachodniej Angoli;
bilon
[fr.],
ekon.:
grosz
[wł. grosso ‘wielki’],
nazwa nadana w XII–XIV w. nowym europejskim monetom srebrnym, znacznie przewyższającym wartością jedyne, będące dotychczas w obiegu denary.
gulden
[niem., ‘złoty’]:
Łubieński Tomasz, ur. 18 IV 1938, Warszawa,
syn Konstantego, pisarz, publicysta;
monometalizm
[gr. mónos ‘jedyny’, métallon ‘kruszec’],
system pieniężny oparty na zastosowaniu jednego kruszcu (srebra lub złota) jako powszechnego miernika wartości;
moneta srebrna o wartości 1/2 grosza, początkowo kwartnik;
stempel
[niem.]:
denar
[łac. denarius ‘10 asów’],
srebrna moneta;
dukat
[wł. ducato ‘księstwo’],
złota moneta o wadze 3,5 g, bita 1285–1797 w Wenecji (cekin);
floren
[łac. flos ‘kwiat’, od wyobrażenia lilii w herbie Florencji]:
Hemingway
[hẹmıŋu]
Ernest Miller Wymowa, ur. 21 VII 1899, Oak Park (stan Illinois), zm. 2 VII 1961, Ketchum (stan Idaho),
pisarz amerykański.
impas
[fr.],
termin brydżowy określający bicie kartą młodszą z posiadanych kart bijących (lub wyjście kartą młodszą) przy założeniu, że przeciwnik, mający jeszcze dołożyć kartę, nie ma wyższej karty.
miliarens
[łac. < gr.],
wschodniorzymska (bizant.) moneta srebrna;
złota moneta portugalska o wartości 10 cruzados;
pieniądz używany w starożytnym Rzymie. Pierwotną rzymską jednostką miary wartości był funt brązu (ok. 324 g);
afrykata
[łac. affrico ‘przycieram’],
spółgłoska zwarto-trąca, zwarto-szczelinowa;
złożona z kilku kolejnych segmentów: zwarcia lub lekkiej plozji oraz frykcji (segmentu analogicznego do głoski trącej);
Auschwitz
[uszwıc],
od 2007 Auschwitz-Birkenau Wymowa. Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady (1940–45),
1940–45 największy hitlerowski obóz koncentracyjny i zagłady w Oświęcimiu-Brzezince;
cruzado
[kruzạdu; portug., ‘krzyżowy’]:
dienga
[tatar. tenga < hindi tanka ‘moneta srebrna’]:

Słownik języka polskiego PWN

bić
1. «zadawać razy, ciosy»
2. «uderzać czymś»
3. «o dzwonie, zegarze itp.: wydawać dźwięk»
4. «o sercu, pulsie itp.: tętnić, pulsować»
5. «wydobywać się, rozprzestrzeniać się w sposób gwałtowny»
6. «odzwierciedlać się, dawać się zaobserwować»
7. «strzelać z armat, trafiać pociskami; o armatach: wyrzucać pociski»
8. «zwyciężać, pokonywać, przewyższać»
9. «w grach: zabierać kartę, pionka itp. przeciwnika»
10. pot. «zarzynać»
11. pot. «wbijać»
12. pot. «o liczniku: rejestrować liczbę przejechanych kilometrów, ilość zużytej energii itp.»
13. «tłoczyć, odciskać, drukować»
14. «ubijać, czynić gęstym pianę lub jakąś masę»
15. górn. «kopać, wiercić, przebijać»
bić się
1. «bić samego siebie»
2. «bić jeden drugiego»
3. «brać udział w walkach»
4. «pojedynkować się»
bicie «w grach: ruch, w którym zabiera się kartę, pionka itp. przeciwnika»
bity
1. «utwardzony, zagęszczony przez ubijanie»
2. pot. «cały, pełny»
droga bita «droga o twardej nawierzchni wykonanej ze żwiru lub kamienia tłuczonego»
waga bita «ciężar zwierzęcia po uboju i oprawieniu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia