bezpieczeństwo

Encyklopedia

Hahn
[ha:n]
Ludwig, ur. 23 I 1908, Eitzen, zm. 10 XI 1986, Hamburg,
funkcjonariusz hitlerowski, prawnik, SS-Standartenführer;
konferencja przedstawicieli państw członkowskich KBWE w Helsinkach 24 III–10 VII 1992;
Huntington
[hạntıŋtən]
Samuel Phillips, ur. 18 IV 1927, Nowy Jork, zm. 24 XII 2008, Martha's Vineyard (stan Massachusetts),
amer. politolog, historyk;
powołany na mocy ustawy z XII 1998 (działa od VI 2000);
internowanie
[łac.],
adm. środek przymusu polegający na umieszczeniu w wyznaczonym miejscu pobytu, połączony z zakazem opuszczania tego miejsca (kraju, miejscowości, obozu);
organ quasi-sądowy w Polsce, powołany gł. do orzekania o przyczynach wypadków mor., zgodnie z konwencją z 1974 o bezpieczeństwie życia na morzu (konwencja SOLAS), uzupełnioną protokołem z 1978 dotyczącym bezpieczeństwa zbiornikowców;
izolacjonizm
[łac.],
doktryna polityczna zakładająca, że najlepszym sposobem zapewnienia bezpieczeństwa narodowego jest unikanie angażowania się w sprawy międzynarodowe;
Kaltenbrunner Ernst, ur. 4 X 1903, Ried, zm. 16 X 1946, Norymberga,
polityk austr., funkcjonariusz hitlerowskiej służby bezpieczeństwa;
Kissinger
[kı̣sındżər]
Henry Alfred Wymowa, ur. 27 V 1923, Fürth (Niemcy),
amer. polityk, dyplomata, politolog.
system transportu osób i ładunków za pomocą pojazdów poruszających się po wyznaczonym torze.
Kuraś Józef, pseud. Orzeł, Ogień, ur. 23 X 1915, Waksmund k. Nowego Targu, zm. 22 II 1947,
Nowy Targ(?),
Liga Narodów, ang. League of Nations, fr. Société des Nations,
pierwsza w historii organizacja międzynar. o celach ogólnych, powołana dla rozwoju współpracy oraz zapewnienia międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa;
ludobójstwo, ang. genocide,
termin utworzony 1944 przez polskiego prawnika R. Lemkina, określający masowe zabijanie lub eksterminację grup ludzkich, przyjęty w prawie międzynarodowym po II wojnie światowej.
Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej, ang. International Atomic Energy Agency Wymowa(IAEA Wymowa),
organizacja wyspecjalizowana ONZ, utw. 1957;
jednostki wojsk. kierowane na zaproszenie drugiego państwa lub na zlecenie organów międzynar. (np. Rady Bezpieczeństwa ONZ) do nadzorowania układów rozejmowych;
w czasie II wojny światowej IX 1939–I 1945 więzienie niem. policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa (Sipo u. SD) w Krakowie przy ul. Montelupich 7 (stąd nazwa) w dawnych koszarach armii austro-węgierskiej;
motoryzacja
[łac. motus < movere ‘ruszać się’],
w szerszym znaczeniu zastępowanie siły ludzkiej i zwierzęcej siłą wytwarzaną przez silnik (zwłaszcza spalinowy); w węższym, obecnie stosowanym — całokształt zagadnień związanych z zastosowaniem i rozpowszechnianiem samochodów, motocykli, ciągników, gł. ich eksploatacją oraz organizacją i zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego, koniecznej infrastruktury (sieć dróg, stacji paliwowych, warsztatów naprawczych, miejsc parkingowych oraz garażowych).
konspiracyjna organizacja wojskowa, utworzona w Polsce 20 IX 1942;

Słownik języka polskiego

bezpieczeństwo
1. «stan niezagrożenia»
2. pot. «organa władzy mającej pieczę nad sprawami bezpieczeństwa publicznego»
bezpieczeństwo i higiena pracy «przepisy regulujące warunki pracy w zakładach pracy»
bezpieczeństwo publiczne
1. «ogół warunków i instytucji chroniących państwo i obywateli przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego»
2. «ochrona ustroju przed zamachami na podstawowe instytucje polityczne państwa»
bezpieczeństwo zbiorowe «system polityczny i prawny mający na celu utrwalenie pokoju międzynarodowego»
hamulec bezpieczeństwa «urządzenie w wagonie kolejowym lub tramwajowym służące do zatrzymywania pojazdu w nagłym wypadku»
kaftan bezpieczeństwa «bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, służąca do obezwładniania chorych psychicznie»
pas bezpieczeństwa «pas zabezpieczający przed upadkiem z wysokości lub chroniący pasażera samochodu lub samolotu przed urazem w razie wypadku»
Rada Bezpieczeństwa «organ ONZ odpowiedzialny za międzynarodowe bezpieczeństwo i pokój»
wentyl bezpieczeństwa
1. «zawór otwierający się samoczynnie, gdy ciśnienie gazu albo pary w zbiorniku lub przewodzie przekroczy dopuszczalną wielkość»
2. «o czymś, co przyczynia się do rozładowania napięć i konfliktów»
współczynnik bezpieczeństwa «liczba wyrażająca stosunek obciążenia niszczącego konstrukcję do obciążenia dopuszczalnego»
wyjście bezpieczeństwa, ewakuacyjne «miejsce, otwór umożliwiające wydostanie się skądś, przygotowane na wypadek niebezpieczeństwa»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia