bezpieczeństwo

Encyklopedia

w szerszym ujęciu oznacza ogół norm prawnych odnoszących się do stosunków pracy, tworzonych w ramach organizacji zachodnioeuropejskich, w tym zwłaszcza Rady Europy i Wspólnot Europejskich; w znaczeniu węższym, używanym tutaj, jest to prawo pracy Wspólnot Europejskich.
Gaucka urząd
[u. gauka],
właśc. Die Bundesbeauftragte für die Unterlagen des Staatssicherheitsdienstes der ehemaligen Deutschen Demokratischen Republik, Pełnomocnik Federalny do spraw Materiałów Państwowej Służby Bezpieczeństwa NRD,
urząd niem., powołany 1990;
Gestapo Wymowa, niem. Geheime Staatspolizei Wymowa,
tajna policja polit. III Rzeszy;
ekon. najbardziej rozwinięta i efektywna forma rynku, umożliwiająca obiektywne ustalenie ceny instrumentów będących przedmiotem obrotu.
Heydrich
[hạidrıś]
Reinhard Wymowa, ur. 7 III 1904, Halle, zm. 4 VI 1942, Praga,
szef służb specjalnych III Rzeszy;
Jost Heinz, ur. 9 VII 1904, Holzhausen, zm. 1964,
funkcjonariusz hitlerowski;
w Polsce organ kolegialny, utworzony 22 XII 1957 na podstawie uchwały Rady Państwa,
ludowy ruch w Europie,
chłopski ruch polit., zapoczątkowany w wielu krajach eur. na przeł. XIX i XX w.;
NKGB, Narodnyj komissariat gosudarstwiennoj biezopasnosti, Ludowy Komisariat Bezpieczeństwa Państwowego,
sowiecka policja polit., wyodrębniona z NKWD (1941 i 1943–46);
nomenklatura
[łac.],
politol. zastrzeżony tradycją polityczną lub formalnie usankcjonowany wykaz stanowisk kierowniczych w organach państw., instytucjach publicznych i urzędach, których obsadzenie wymaga opinii i decyzji określonego organu partii rządzącej.
Ochrana, Ochrannoje otdielenije, do 1903 Otdielenije po ochranieniju obszczestwiennoj biezopasnosti i poriadka
[‘oddział obrony porządku i bezpieczeństwa państwowego’],
tajna policja polit. w carskiej Rosji;
wieloznaczny termin odnoszący się do: 1) struktury organizacyjnej społeczeństwa, porządkującej za pomocą aparatu administracyjnego działania jednostek i grup na podstawie norm przez siebie ustalanych; 2) organizacji grupy społecznej zajmującej pewne terytorium z władzą suwerenną na czele, związku politycznego, w którym władza prawomocna korzysta ze „środków panowania nad ludźmi” (M. Weber), lub „korporacji terytorialnej wyposażonej w bezpośrednią, samorodną władzę zwierzchniczą” oraz osobowość prawną (G. Jellinek). W obu ujęciach, podobnie jak w tym, w którym eksponuje się „gwarancyjny” charakter państwa, jako 3) struktury powołanej do ochrony uprawnień jednostek, odróżnia się państwo od społeczeństwa; inne znaczenie mają określenia państwa jako 4) „aktualizacji idei etycznej” (G.W.F. Hegel) lub 5) porządku prawnego, będącego strukturą normatywną, której organami są zarówno instytucje władcze, jak i obywatele (H. Kelsen).
dokument przyjęty 1990 na szczycie KBWE, nakreślający nową wizję współpracy eur. i zapoczątkowujący jej instytucjonalizację;
spotkanie szefów państw i rządów KBWE; zwołany 19–21 XI 1990, w warunkach polit. postkomunist. Europy, zapoczątkował nowy etap współpracy w ramach procesów KBWE;
październikowe przesilenie polityczne 1956, polski październik 1956,
kulminacyjny okres przemian politycznych, społecznych i gospodarczych, związanych z załamaniem systemu dyktatury komunistycznej po śmierci J. Stalina (1953).
Radkiewicz Stanisław, ur. 19 I 1903, Kosowo (Polesie), zm. 13 XII 1987, Warszawa,
działacz komunist., generał;
ogół sądów jako odrębnych organów państwowych, sprawujących wymiar sprawiedliwości na podstawie przepisów tzw. prawa sądowego (prawo cywilne, karne, procesowe, o ustroju sądów);

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego

bezpieczeństwo
1. «stan niezagrożenia»
2. pot. «organa władzy mającej pieczę nad sprawami bezpieczeństwa publicznego»
bezpieczeństwo i higiena pracy «przepisy regulujące warunki pracy w zakładach pracy»
bezpieczeństwo publiczne
1. «ogół warunków i instytucji chroniących państwo i obywateli przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego»
2. «ochrona ustroju przed zamachami na podstawowe instytucje polityczne państwa»
bezpieczeństwo zbiorowe «system polityczny i prawny mający na celu utrwalenie pokoju międzynarodowego»
hamulec bezpieczeństwa «urządzenie w wagonie kolejowym lub tramwajowym służące do zatrzymywania pojazdu w nagłym wypadku»
kaftan bezpieczeństwa «bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, służąca do obezwładniania chorych psychicznie»
pas bezpieczeństwa «pas zabezpieczający przed upadkiem z wysokości lub chroniący pasażera samochodu lub samolotu przed urazem w razie wypadku»
Rada Bezpieczeństwa «organ ONZ odpowiedzialny za międzynarodowe bezpieczeństwo i pokój»
wentyl bezpieczeństwa
1. «zawór otwierający się samoczynnie, gdy ciśnienie gazu albo pary w zbiorniku lub przewodzie przekroczy dopuszczalną wielkość»
2. «o czymś, co przyczynia się do rozładowania napięć i konfliktów»
współczynnik bezpieczeństwa «liczba wyrażająca stosunek obciążenia niszczącego konstrukcję do obciążenia dopuszczalnego»
wyjście bezpieczeństwa, ewakuacyjne «miejsce, otwór umożliwiające wydostanie się skądś, przygotowane na wypadek niebezpieczeństwa»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia