bezpieczeństwo

Encyklopedia

1944–90 w Polsce organ utworzony dekretem PKWN z 7 X 1944, zorganizowany na wzór formacji wojsk. i podporządkowany kierownikowi resortu Bezpieczeństwa Publicznego (od 1 I 1945 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, MBP); powołany do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli oraz mienia społecznego.
instytucja państw. mająca na celu zdobywanie tajnych informacji z zakresu wojskowości, polityki i gospodarki innych państw;
5–6 XII 1994, spotkanie szefów państw lub rządów 52 państw uczestniczących w procesie Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;
lustracja
[łac.],
przegląd, kontrola organizacji lub grupy osób;
w Polsce organ centralny, powołany na mocy ustawy z 6 IV 1990 w miejsce Służby Bezpieczeństwa (SB), zlikwidowanej na fali przeobrażeń polit. 1989; celem utworzenia UOP było zapewnienie ochrony bezpieczeństwa państwa i jego ustroju konstytucyjnego.
w Polsce urząd administracji rządowej powołany 2002 w miejsce rozwiązanego Urzędu Ochrony Państwa;
dokument podpisany 1 VIII 1975 w Helsinkach na zakończenie obrad 3. fazy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie przez szefów państw i rządów 33 państw Europy (bez Albanii), Stanów Zjednoczonych i Kanady;
Centralna Agencja Wywiadowcza, ang. Central Intelligence Agency Wymowa(CIA Wymowa),
amerykańska agencja federalna ds. wywiadu;
koncepcja i proces bliskiej współpracy gospodarczej, politycznej i kulturalnej państw europejskich w ramach stworzonych przez nie struktur ponadnarodowych.
konspiracyjna organizacja wojsk. powołana XI 1944 w Grodzisku Mazowieckim;
policja
[łac.< gr.]:
nar. kontyngenty sił zbrojnych oddane do dyspozycji ONZ lub z mandatu ONZ, organizacji regionalnych, np. Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie dla przeprowadzenia konkretnych operacji pokojowych, powoływane w trybie doraźnym przez Zgromadzenie Ogólne lub Radę Bezpieczeństwa ONZ.
Światło Józef, pierwotnie Izaak Fleichfarb, ur. 1 I 1915, Medyna k. Zbaraża, zm. 2 IX 1994, USA,
działacz komunist., podpułkownik aparatu bezpieczeństwa.
Abakumow Wiktor S., właśc. Aba Kum, ur. 1908, Moskwa, zm. 19 XII 1954, tamże,
generał sowieckiego aparatu bezpieczeństwa, Ormianin;
Beria Ławrientij P., ur. 29 III 1899, Mercheuli, zm. 23 XII 1953, Moskwa,
polityk sowiecki;
Brzeziński Zbigniew, ur. 28 III 1928, Warszawa, zm. 26 V 2017, Falls Church, Wirginia,
politolog amerykański, pochodzenia polskiego;
konspiracyjne krajowe przedstawicielstwo rządu RP na uchodźstwie 1940–45;
Einsatzgruppen
[inzacgrupn]
(EG),
grupy operacyjne wydzielone z SD (Sicherheitdienst) i niem. policji bezpieczeństwa (Sipo); utworzone 1941 bezpośrednio po agresji na ZSRR, przeznaczone do mordowania na okupowanych obszarach ZSRR Żydów, Cyganów i jeńców — czł. partii komunist.;

Słownik języka polskiego

bezpieczeństwo
1. «stan niezagrożenia»
2. pot. «organa władzy mającej pieczę nad sprawami bezpieczeństwa publicznego»
bezpieczeństwo i higiena pracy «przepisy regulujące warunki pracy w zakładach pracy»
bezpieczeństwo publiczne
1. «ogół warunków i instytucji chroniących państwo i obywateli przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego»
2. «ochrona ustroju przed zamachami na podstawowe instytucje polityczne państwa»
bezpieczeństwo zbiorowe «system polityczny i prawny mający na celu utrwalenie pokoju międzynarodowego»
hamulec bezpieczeństwa «urządzenie w wagonie kolejowym lub tramwajowym służące do zatrzymywania pojazdu w nagłym wypadku»
kaftan bezpieczeństwa «bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, służąca do obezwładniania chorych psychicznie»
pas bezpieczeństwa «pas zabezpieczający przed upadkiem z wysokości lub chroniący pasażera samochodu lub samolotu przed urazem w razie wypadku»
Rada Bezpieczeństwa «organ ONZ odpowiedzialny za międzynarodowe bezpieczeństwo i pokój»
wentyl bezpieczeństwa
1. «zawór otwierający się samoczynnie, gdy ciśnienie gazu albo pary w zbiorniku lub przewodzie przekroczy dopuszczalną wielkość»
2. «o czymś, co przyczynia się do rozładowania napięć i konfliktów»
współczynnik bezpieczeństwa «liczba wyrażająca stosunek obciążenia niszczącego konstrukcję do obciążenia dopuszczalnego»
wyjście bezpieczeństwa, ewakuacyjne «miejsce, otwór umożliwiające wydostanie się skądś, przygotowane na wypadek niebezpieczeństwa»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia