baran

Encyklopedia PWN

machina oblężnicza, → taran.
zootechn. samiec owiec, → tryk.
polski herb szlachecki, → Junosza.
znak Zodiaku;
Baran, łac. Aries,
gwiazdozbiór nieba północnego;
fr. rasa dużych królików, rozpowszechniona w Polsce;
Baran Józef, ur. 17 I 1947, Borzęcin k. Tarnowa,
poeta, dziennikarz;
Baran Lubomir Włodzimierz, ur. 27 IX 1937, Żniatyn, zm. 3 IV 2009, Olsztyn,
geodeta i kartograf;
Baran Marceli, ur. 18 VIII 1921, Pilczyca, zm. 12 IX 1983, Gliwice,
specjalista w dziedzinie systemów i urządzeń energetycznych;
Baran
[bạ̈rən]
Paul Alexander, ur. 8 XII 1910, Nikołajewo (Rosja), zm. 26 III 1964, Stanford (stan Kalifornia),
ekonomista amerykański, pochodzenia rosyjskiego;
Baran Stanisław, pseud. Bolek, ur. 15 XI 1906, Libiąż Mały (pow. chrzanowski), zm. 6 V 1944, k. Libiąża Małego,
działacz komunist., górnik;
w. gminna w woj. lubel. (pow. puławski);
Baranie Rogi, Baranie rohy,
szczyt w Tatrach Wysokich (Słowacja);
miasto w województwie podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, na pograniczu Niziny Nadwiślańskiej i Równiny Tarnobrzeskiej, nad Wisłą i uchodzącą do niej poza B.S. — Babulówką.
Bárány Robert, ur. 22 IV 1876, Wiedeń, zm. 8 IV 1936, Uppsala,
otolog austr., pochodzenia węgierskiego;
punkt Barana, punkt równonocy wiosennej,
astr. punkt przecięcia się ekliptyki z równikiem niebieskim, w którym znajduje się Słońce w chwili równonocy wiosennej;
kabaret lit.-artyst. działający od 1956 w Krakowie w Pałacu Pod Baranami (dawny Pałac Potockich);
fiz. wielkość służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń.
Hamal
[arab., ‘baran’],
α Arietis,
najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Barana;
mit. egip. Bóg-stwórca świata;

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

baran
1. «samiec owcy»
2. «wyprawiona skóra tego zwierzęcia; też: futro z tych skór»
3. obraźl. «człowiek nieinteligentny»
4. zob. baranek w zn. 5.
5. Baran «jeden ze znaków zodiaku; też: osoba urodzona pod tym znakiem»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia