bachantka

Encyklopedia PWN

Eurypides, Euripídēs, ur. 485(?) p.n.e., wyspa Salamina, zm. 407 p.n.e.,
ostatni z trzech wiekich tragediopisarzy greckich, innowator, nazywany najtragiczniejszym z tragików.
menady
[gr., ‘szalejące’],
bachantki,
mit. gr. nazwa czcicielek Dionizosa, tańczących w religijnej ekstazie ku czci boga;
Carrier-Belleuse
[karjẹr bellọ̈:z]
Albert-Ernest, ur. 12 VI 1824, Anizy-le-Château (dep. Aisne), zm. 3 lub 4 VI 1887, Sèvres,
rzeźbiarz francuski;
Chyra Andrzej, ur. 27 VIII 1964, Gryfów Śląski,
aktor i reżyser teatr. i film.;
Dionizje, Dionýsia,
nazwa świąt ku czci Dionizosa;
Dionizos, Bachus, gr. Diónysos, Diṓnysos, Bákchos, łac. Bacchus,
mit. gr. bóg żywotnych sił natury objawiający się w szale religijnym, utożsamiany z rzymskim Liberem; syn Zeusa i córki Kadmosa, Semele;
Faun, Faunus
[łac. faveo ‘sprzyjam’],
mit. rzym. staroitalskie bóstwo dzikiej przyrody;
hybris
[gr., ‘pycha’]:
Kakojạnis Michalis, Michael Cacoyannis, ur. 11 VI 1922, Limassol (Cypr), zm. 25 VII 2011, Ateny,
gr. reżyser filmowy i teatralny;
Manolo, właśc. Manuel Martínez Hugué, ur. 30 IV 1872, Barcelona, zm. 1 XI 1945, Caldas de Montbuy (prow. Barcelona),
rzeźbiarz hiszpański;
Penteusz, gr. Pentheús
[‘bolesny’],
mit. gr. wnuk i następca króla Teb, Kadmosa, syn jego córki Agaue i Echiona;
Stagnelius Erik Johan, ur. ok. 14 X 1793, Gärdslösa (wyspa Olandia), zm. 3 IV 1823, Sztokholm,
szwedzki poeta i dramatopisarz;
Szymańska Irena, ur. 28 VIII 1899, Warszawa, zm. 23 VI 1981, tamże,
tancerka;
Warlikowski Krzysztof, ur. 26 V 1962, Szczecin,
reżyser teatr. i operowy.

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

bachantka
1. mit. gr. «każda z towarzyszek Bachusa»
2. «w starożytnym Rzymie: uczestniczka bachanaliów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia