atmosferyczną

Encyklopedia PWN

atmosferyczna sytuacja, sytuacja synoptyczna,
przestrzenny rozkład parametrów termodynamicznych i hydrodynamicznych oraz elementów pogody określających stan atmosfery ziemskiej;
zmniejszenie przezroczystości atmosfery ziemskiej wywołane przez obecne w niej liczne drobne stałe lub ciekłe cząstki (aerozol atmosferyczny);
ciśnienie, jakie wywiera powietrze atmosferyczne na powierzchnię Ziemi oraz na wszystkie zanurzone w nim przedmioty;
ciekłe lub stałe cząstki, które powstają w procesach zachodzących w atmosferze ziemskiej i opadają w kierunku ziemi pod wpływem siły ciężkości;
wąska strefa przejściowa między masami powietrza o różnych właściwościach termodynamicznych;
aerozole, w których fazą rozpraszającą jest powietrze, a fazą rozproszoną są mikroskopijne cząstki (stałe i ciekłe) stanowiące zanieczyszczenia atmosfery ziemskiej.
niż atmosferyczny, niż baryczny,
obszar niskiego ciśnienia atmosferycznego, w którym ciśnienie maleje ku środkowi obszaru;
cykliczne zmiany wartości ciśnienia atmosferyczne wywołane działaniem pól grawitacyjnych Słońca i Księżyca.
wyż atmosferyczny, wyż baryczny,
obszar podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, w którym ciśnienie na tej samej wysokości n.p.m. rośnie od peryferii ku środkowi obszaru;
osłabienie docierającego do powierzchni Ziemi światła ciał niebieskich wskutek pochłaniania i rozpraszania w atmosferze;
zakresy widma promieniowania elektromagnetycznego, z których promieniowanie to przenika przez atmosferę i dociera do powierzchni Ziemi bez znaczącego osłabienia (wskutek pochłaniania lub odbicia);
produkty kondensacji pary wodnej zawartej w powietrzu, osadzające się (w stanie ciekłym lub stałym) na powierzchni gruntu lub przedmiotów znajdujących się w powietrzu;
krótkotrwałe wyładowania elektryczne zachodzące w atmosferze ziemskiej oraz w atmosferach innych planet;
meteorologia
[gr. metéōros ‘unoszący się w powietrzu’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
nauka o atmosferze ziemskiej oraz zjawiskach i procesach w niej zachodzących;
pomiary instrumentalne wartości elementów meteorologicznych oraz obserwacje wizualne (wzrokowe) obiektów (np. chmur, cząstek opadowych) i zjawisk atmosferycznych, wykonywane w celu poznania aktualnego stanu atmosfery.
najbardziej zewnętrzna, gazowa część naszej planety;
okresowe zmiany rozkładu temperatury wód powierzchniowych oceanu i układów ciśnienia atmosferycznego, występujące w obszarze równikowym Oceanu Spokojnego, oraz związane z nimi anomalne zjawiska pogodowe.
biometeorologia
[gr. bíos ‘życie’, metéōros ‘unoszący się w powietrzu’, lógos ‘słowo’, ‘pojęcie’],
nauka zajmująca się badaniem wpływu warunków atmosferycznych na procesy przebiegające w żywych organizmach.
fale mech. rozchodzące się w powietrzu atmosferycznym;
przewidywanie stanu atmosfery i związanych z nim zjawisk meteorologicznych dotyczących określonego obszaru i przedziału czasu.

Słownik języka polskiego PWN

atmosfera
1. «warstwa powietrza otaczająca kulę ziemską»
2. «powłoka gazowa otaczająca planety i gwiazdy»
3. «nastrój panujący w jakimś środowisku, otaczający jakieś osoby, zjawiska, miejsca»
4. «powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie»
5. «jednostka ciśnienia»

• atmosferyczny • atmosferka
ciśnienie atmosferyczne «nacisk, jaki wywiera powietrze na wszystkie znajdujące się w nim przedmioty oraz na powierzchnię Ziemi»
ekstynkcja atmosferyczna «osłabienie docierającego do powierzchni Ziemi światła gwiazd»
elektryczność atmosferyczna «ogół zjawisk elektrycznych w atmosferze ziemskiej»
wyładowanie atmosferyczne «wyładowanie elektryczne w atmosferze objawiające się w postaci grzmotów, błyskawic i piorunów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia