asfaltobeton

Encyklopedia PWN

beton
[fr. < łac.],
materiał budowlany wieloskładnikowy uzyskiwany przez zmieszanie w odpowiednich proporcjach kruszywa drobnego i grubego (np. piasku i żwiru) ze spoiwem mineralnym (najczęściej cementem) i wodą, a następnie stwardnienie uzyskanej mieszanki betonowej (niekiedy pot. zw. też b.);
bud. wykonywanie nawierzchni drogowych z asfaltobetonu, podgrzanego i wymieszanego w kotłach.
Bałaklija, Balakliia,
m. na Ukrainie (obw. charkowski), nad Dońcem (dopływ Donu);
Chimboy, karakałpackie Čimbaj, Czymbaj,
m. w Uzbekistanie, w Karakałpacji, na północ od m. Nukus.
techn. wytyczona trasa wyposażona w urządzenia techniczne, dostosowana do ruchu środków transportu, ewentualnie poruszania się ludzi i zwierząt;
Hadziacz, Hadiacz, Hadiach,
m. na Ukrainie, w obwodzie połtawskim, na pr. brzegu rz. Psioł (dopływ Dniepru).
Prawdińsk, do 1946 Friedland, pol. Frydland,
m. w Rosji (obw. kaliningradzki), nad Łyną;

Słownik języka polskiego PWN

asfaltobeton «masa składająca się z asfaltu i piasku lub drobnego kruszywa»
• asfaltobetonowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia