adaptacją

Encyklopedia PWN

adaptacja
[łac.],
przystosowanie,
biol. zjawisko przystosowania się organizmów do wykonywanych funkcji życiowych, wyrażające się w specyficznych właściwościach procesów metabolicznych, cech anatomicznych oraz czynności fizjologicznych i behawioralnych w zmienionych warunkach środowiska.
adaptacja
[łac.],
techn. w teorii sterowania automatycznego proces zmian parametrów i struktury układu
adaptacja
[łac. adaptatio ‘przystosowanie’],
lit. przetworzenie dzieła lit. na utwór odmiennego rodzaju lit. lub na utwór innej sztuki,
adaptacja roślin, przystosowanie roślin,
biol. przystosowanie organizmów roślinnych do warunków środowiska, polegające na takich dziedzicznych zmianach struktury i funkcji osobników, które zwiększają prawdopodobieństwo ich przeżycia i reprodukcji osobników w określonym środowisku oraz prowadzą do zróżnicowania organizmów pod względem morfologicznym, fizjol. i metabolicznym.
przystosowanie się organizmu lub jego narządu do prawidłowego funkcjonowania w zmienionych warunkach środowiska zewn. lub wewnętrzego;
proces dostosowywania jednostki lub grupy do funkcjonowania w zmienionym środowisku społecznym, obejmujący przekształcenia jej wewnętrznej struktury i (lub) sposobów działania;
polityka społ. proces przystosowania się do środowiska pracy;
Cervantes Saavedra
[serwạntes s.]
Miguel de Wymowa, ur. 29 IX 1547(?), Alcalá de Henares, zm. 22 IV 1616, Madryt,
najwybitniejszy pisarz hiszpański; twórca nowożytnej powieści europejskiej, autor słynnego Don Kichota.
stan psychiczny wynikający z doświadczenia obecności świętości (sacrum).
Redliński Edward, ur. 1 V 1940, Frampol,
pisarz i publicysta.
adaptacjonizm
[łac.],
kierunek ewolucjonizmu uznający wszystkie cechy każdego organizmu za przystosowania (adaptacja) powstałe na drodze doboru naturalnego, historycznie był to kierunek ewolucjonizmu, teoria, wg której dobór naturalny jest jedyną siłą ewolucyjną,
Alaryk II, data ur. nieznana, zm. 507, Vouillé k. Poitiers,
król Wizygotów od przeł. 484 i 485, syn Euryka;
pluralistyczna wspólnota narodowo-państwowa pochodzenia imigracyjnego, kształtująca się w granicach Stanów Zjednoczonych;
ars poetica
[łac., ‘sztuka poetycka’],
wierszowana rozprawa na temat poezji, zawierająca wykład zasad i norm, jakimi powinna się ona rządzić, oraz praktyczne rady dla twórców;
jedna z nar. literatur indyjskich powstająca na terenie obecnego stanu Asam (północno-wschodnie Indie).
Asena Orhan, ur. 1922, Diyarbakır,
turecki dramatopisarz,
astronautyka
[gr. ástron ‘gwiazda’, nautikḗ ‘żegluga’],
kosmonautyka,
zespół wielu dyscyplin naukowych i technicznych zajmujących się przygotowaniem i realizacją lotów poza atmosferę Ziemi (loty kosmiczne), których głównym celem jest poznanie przestrzeni kosmicznej i znajdujących się w niej obiektów, przeprowadzenie specjalistycznych badań i eksperymentów naukowo-technicznych oraz zastosowanie techniki kosmicznej do celów użytkowych.

Słownik języka polskiego PWN

adaptacja
1. «przystosowanie czegoś do innego użytku niż było przeznaczone»
2. «przystosowanie utworu literackiego do wystawienia na scenie lub do sfilmowania; też: utwór literacki w ten sposób przystosowany»
3. «przystosowanie organizmów do warunków środowiska»
4. «zmniejszenie odczuwania określonych bodźców»

• adaptacyjny, adaptatywny • adaptacyjność • adaptator • adaptatorski • adaptatorka • adaptować
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia