Wniebowstąpienia

Encyklopedia PWN

Perejasław Chmielnicki, Perejasław-Chmelnyćkyj, Pereiaslav-Chmelnyts'kyi, do 1943 Perejasław,
m. na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, nad rz. Trubież (dopływ Dniepru).
riolit
[gr. rhéos ‘prąd’, líthos ‘kamień’],
ryolit,
geol. magmowa skała wylewna składająca się gł. z minerałów jasnych, wśród których kwarc występuje w ilości 20–60% objętościowych, resztę zaś stanowią skalenie, przy czym udział plagioklazu wynosi 0–60% ich całkowitej zawartości;
Słowacki Juliusz, ur. 4 IX 1809, Krzemieniec, zm. 3 IV 1849, Paryż,
poeta, dramaturg, który stworzył oryginalny wariant polskiego romantyzmu.
Smoleńsk, Smolẹnsk,
m. w Rosji, na Wyż. Smoleńskiej, nad Dnieprem;
Suzdal, Sụzdal,
m. w Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Kamienką (dorzecze Klaźmy), 28 km od stacji kol. Gawryłów–Posad;
Śródatlantycki, Grzbiet, ang. Mid-Atlantic Ridge,
grzbiet śródoceaniczny w dnie Oceanu Atlantyckiego;
Târgovişte
[tyrgọwiszte] Wymowa,
Tîrgovişte,
m. w południowej Rumunii, na północnym krańcu Niz. Wołoskiej, nad Jałomicą, 75 km na północny zachód od Bukaresztu; ośrodek adm. okręgu Dâmboviţa.
toleit, bazalt toleitowy
najbardziej rozpowszechniona skała wylewna na kontynentach, odmiana bazaltu, zw. też bazaltem plateau lub bazaltem trapowym;
Tristan da Cunha
[trı̣stən də kụ:nə],
Tristan da Cunha Group,
grupa 6 wysp wulkanicznych w południowej części O. Atlantyckiego: Tristan da Cunha, Gough, Inaccessible, Nightingale, Middle, Stoltenhoff;
m. w Rosji, na Wyż. Środkoworosyjskiej, nad Upą (dopływ Oki), w centrum Podmoskiewskiego Zagłębia Węglowego; stolica obwodu tulskiego.
Twer, 1931–90 Kalinin,
m. w Rosji, w centrum jej eur. części, nad górną Wołgą przy ujściu Twercy; stolica obwodu twerskiego.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
Wielki Ustiug, Wielịkij Ụstiug,
m. w północnej części eur. Rosji, w obwodzie wołogodzkim, na l. brzegu Suchony, naprzeciw jej połączenia z rz. Jug;
apostołowie
[gr. apóstolos ‘posłaniec’],
w Ewangeliach wybrani uczniowie Jezusa, świadkowie jego życia i zmartwychwstania;
chrześcijaństwo, gr. christianismós, łac. christianismus, christianitas,
religia monoteistyczna i uniwersalistyczna, której istotą jest wiara w Jezusa Chrystusa.
księga Nowego Testamentu opisująca początki Kościoła (30 r.–ok. 62 r. n.e.) i interpretująca je teologicznie.
Englert Maciej, ur. 17 II 1946, Sosnowiec,
brat Jana, mąż Marty Lipińskiej, reżyser, aktor;
epifania
[gr.],
religiozn. nagłe ukazanie się (i zniknięcie) bóstwa w realnej postaci lub wizji (w czasie i przestrzeni);
Konwicki Tadeusz, ur. 22 VI 1926, Nowa Wilejka, zm. 7 I 2015, Warszawa,
prozaik, reżyser filmowy, scenarzysta.
manus Dei, dextra Dei
[łac., ‘ręka Boga’, ‘prawica Boga’],
szt. plast. symbol. przedstawienie Boga Ojca pod postacią wyłaniającej się z chmur dłoni;

Słownik języka polskiego PWN

wniebowstąpienie
1. «w religii chrześcijańskiej: wstąpienie Chrystusa do nieba po zmartwychwstaniu»
2. Wniebowstąpienie «związane z tym święto kościelne»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia