Wielkim Bełtem

Encyklopedia PWN

Bełt, Wielki, Store Bælt,
cieśnina Morza Bałtyckiego, między wyspami Fionią a Zelandią, jedna z Cieśnin Duńskich;
Fionia, Fyn,
druga co do wielkości wyspa duńska, położona między południową częścią Płw. Jutlandzkiego a wyspą Zelandią, oddzielona od Jutlandii cieśn. Mały Bełt, od Zelandii — cieśn. Wielki Bełt;
Zelandia, Sjælland,
największa wyspa duńska, położona między cieśn. Wielki Bełt i Sund;
Bałtyckie, Morze, Bałtyk, duń. Østersøen, est. Läänemeri, fiń. Itämeri, lit. Baltijos jūra, łot. Baltijas jūŗa, niem. Ostsee, ros. Bałtịjskoje mọrie, szwedz. Ostersjön, ang. Baltic Sea,
śródlądowe, półzamknięte morze epikontynentalne Oceanu Atlantyckiego, leżące w Europie Północnej między Półwyspem Skandynawskim a środkową i wschodnią częścią lądu europejskiego.
Korsør
[kosọ̈:r],
m. w Danii (region Zelandia), nad Wielkim Bełtem;
Næstved
[nẹsdweđ],
m. w Danii, w regionie Zelandia, w południowej części wyspy Zelandia, nad rz. Suså.
m. w Danii, w regionie Dania Południowa, na wyspie Fionia, nad Wielkim Bełtem.
Kilońska, Zatoka, Kieler Bucht,
zatoka Morza Bałtyckiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Półwyspu Jutlandzkiego;
Duńskie, Cieśniny, Cieśniny Bałtyckie,
system cieśnin i zatok między Półwyspem Jutlandzkim a Półwyspem Skandynawskim;
m. w Danii, w zachodniej części wyspy Zelandia, w regionie Zelandia, port nad cieśn. Wielki Bełt.
cieśnina Oceanu Atlantyckiego, między półwyspem Jutlandzkim i Skandynawskim;
Nakskov
[nạgsgou] Wymowa,
m. w Danii, w zachodniej części wyspy Lolland, w regionie Zelandia, nad zat. Nakskov Fjord (Wielki Bełt).
wielka, prostokątna tarcza drewniana, pokryta skórą lub blachą, służąca za osłonę przed strzałami łuków i bełtami kusz; XIV–XVI w. używana przez piechotę całej Europy, zwaną pawężnikami.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia