Węgrzech

Encyklopedia PWN

kraina historyczna w południowo-wschodniej Europie, między Dunajem, Cisą, Maruszą i Karpatami Południowymi, w granicach Rumunii (największa część) oraz Serbii i Czarnogóry (Wojwodina) i Węgier (Banat Węgierski);
Bibó István, ur. 7 VIII 1911, Budapeszt, zm. 10 V 1979, tamże,
węgierski pisarz polityczny;
Carafa
[ka˜],
Caraffa,
neapolitański ród arystokratyczny;
Czechosłowacja, Československo,
państwo w środkowej Europie istniejące 1918–92.
Debreczyn, Debrecen,
m. wydzielone we wschodnich Węgrzech, na Wielkiej Niz. Węgierskiej, ośrodek adm. komitatu Hajdú-Bihar.
Dunaj, niem. Donau, ukr. Dunaj, Dunai, węg. Duna, serb. i chorw. Dunav, rum. Dunărea, bułg. Dunaw, w starożytności: trackie, dackie Istros, gr. Danubios, łac. Ister, Danuvius,
rzeka w środkowej i południowo-wschodniej Europie;
system sojuszów polit.-wojsk. w Europie Środkowej i na Bałkanach; złożyły się na nią porozumienia zawarte między Czechosłowacją i Jugosławią (1920), Czechosłowacją i Rumunią (1921) oraz Jugosławią i Rumunią (1921);
Esztergom
[ẹstergom],
Ostrzyhom,
miasto w północnych Węgrzech, w komitacie Komárom-Esztergom, położone na lewym brzegu Dunaju, w zachodniej części tzw. Zakola Dunaju, przy granicy ze Słowacją.
zapora i elektrownia na Dunaju, na granicy węg.-słowac.;
Gábor Bethlen
[g. bẹtlen],
ur. 1580, Marossillye, zm. 15 XI 1629, Alba Iulia,
książę Siedmiogrodu od 1613, król Węgier 1620–22;
honwedzi
[węg., ‘obrońcy ojczyzny’],
nar. wojsko węgierskie podczas rewolucji 1848–49;
Jerzy I Rakoczy, węg. I. Rákóczi György, ur. 8 VI 1593, zm. 11 X 1648, Sárospatak,
książę Siedmiogrodu od 1630, ojciec Jerzego II Rakoczego;
jesień ludów, jesień narodów,
publicystyczne określenie procesu rozpadu rządów komunistycznych w środkowej i południowo-wschodniej Europie, którego nasilenie przypadło na jesień 1989;
Józef II, z dynastii habsbursko-lotaryńskiej, ur. 13 III 1741, Wiedeń, zm. 20 III 1790, tamże,
król rzymski, cesarz rzymsko-niemiecki.
określenie reform adm., kośc., sądowniczych, społ., szkolnych i wojsk., ogłoszonych w Austrii 1780–90 przez ces. Józefa II
Kazimierz IV Jagiellończyk, z dynastii Jagiellonów, ur. 30 XI 1427, Kraków, zm. 7 VI 1492, Grodno,
król polski, wielki książę litewski.
Keszthely
[kẹsthej] Wymowa,
m. w zachodnich Węgrzech, w komitacie Zala, na zachodnim brzegu Balatonu, na północ od ujścia rz. Zala.
kocz
[od nazwy miejscowości Kocs na Węgrzech],
wieloosobowy, 4-kołowy, częściowo kryty pojazd konny, w Polsce używany w XVI–XIX w. (przy czym w różnych okresach słowo „kocz” oznaczało różny pojazd).
węg. korona król.;
Litawa, niem. Leitha, węg. Lajta,
rz. w Austrii i na Węgrzech, prawy dopływ Dunaju;

Tabele, zestawienia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia