Tym

Encyklopedia PWN

mat. zmienna losowa, dla której istnieje nieujemna funkcja f (zwana gęstością prawdopodobieństwa), taka że dystrybuanta tej zmiennej wyraża się wzorem: F(x) = .
biol. zdolność oceny położenia ciała na podstawie informacji z receptorów wrażliwych na siły przyspieszenia, niezbędna do ustawienia środka ciężkości ciała względem kierunku działania siły ciężkości;
zniewaga, obraza,
w pol. prawie karnym przestępstwo (ścigane z oskarżenia prywatnego) polegające na umyślnym zamachu na godność osobistą człowieka w jego obecności albo pod jego nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, by z. do tej osoby dotarła;
zoohigiena
[gr.],
higiena zwierząt,
nauka zajmująca się badaniem wzajemnych stosunków między organizmem zwierzęcia a środowiskiem zewn.;
zróżnicowanie społeczne, dyferencjacja społeczna,
socjol. pojęcie odnoszące się do faktu występowania różnic między ludźmi, kategoriami i grupami społ. i ich odmiennego usytuowania w strukturze społ.;
zrzeszenie, stowarzyszenie,
socjol. typ grupy (zbiorowości) społ. utworzonej dobrowolnie, ze świadomą intencją osiągnięcia określonych celów;
Zug Szymon Bogumił, ur. 20 II 1733, Merseburg (Saksonia), zm. 11 VIII 1807, Warszawa,
architekt i projektant ogrodów;
Zunz Leopold, ur. 10 VIII 1794, Detmold, zm. 18 III 1886, Berlin,
żyd. uczony, badacz piśmiennictwa judaizmu, nauki i kultury żydowskiej;
Zuzanna,
pers. sausan, hebr. shoshan ‘lilia’, egip. seszen ‘lotos’,
postać z krótkiej opowieści włączonej do biblijnej Księgi Daniela (w wersji greckiej), nazywana też Cnotliwą Zuzanną.
górn. składowisko kopaliny na otwartym terenie lub hałda — wysypisko skały płonnej lub odpadów przem. usuwanych z kopalni, huty lub innego zakładu przem.;
organizacja pisarzy pol., zał. 1945 w Londynie;
nacz. organizacja ludności pol. w Niemczech, zał. VIII 1922 w Berlinie jako reprezentacja prawna interesów Polaków — obywateli niem. i ich stowarzyszeń;
centralna organizacja polonijna, zał. 1922, z siedzibą w Berlinie;
cykliczne węglowodory (areny) i niektóre ich pochodne, mające płaskie pierścienie z układem sprzężonych wiązań podwójnych, w których występuje 4n + 2 elektronów π (n = 1, 2, 3 ...) i duże wartości energii rezonansu (aromatyczność).
związki inkluzyjne, związki włączeniowe,
międzycząsteczkowe połączenia chem. 2 lub więcej składników, powstające w wyniku zamknięcia cząsteczek (atomów, jonów) jednego składnika — zw. gościem — w lukach cząsteczkowych tzw. receptorów molekularnych lub w pustych przestrzeniach sieci krystalicznej drugiego składnika — zw. gospodarzem.
związki org. o budowie cyklicznej, których cząsteczki zawierają od 12 atomów (pierścień makrocykliczny);
związki nitrowe, nitrozwiązki,
związki org. o cząsteczkach, które zawierają grupę nitrową –NO2;
związki nitrozowe, nitrozozwiązki,
związki org., których cząsteczki zawierają grupę nitrozową –NO;
mech. dodatkowa przekładnia zębata umieszczona w piaście napędowych kół jezdnych, powodująca zmniejszenie prędkości obrotowej tych kół;
w prawie polskim od 1989 rodzaj zwolnień pracowników z pracy z przyczyn ekonomicznych lub (ogólniej) z przyczyn niedotyczących pracowników;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

tym «przysłówek komunikujący, że stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy, o którym mowa, jest w podanych okolicznościach jeszcze większy, np. Tym lepiej, że wiesz, jak to zrobić.»
i temu podobne, i tym podobne «wyrażenia używane przy wyliczaniu»
poza tym «partykuła wprowadzająca nową informację na omawiany temat, np. Gazeta jest interesująca, poza tym tania.»
przy czym, przy tym «spójnik wprowadzający informację uzupełniającą, np. Grał dobrze, przy czym najlepiej na skrzypcach. Jest pracowita, przy tym bardzo inteligentna.»
Ci «symbol jednostki aktywności ciała promieniotwórczego kiur»
Ta «symbol pierwiastka chemicznego tantal»
ta zob. ten.
Te «symbol pierwiastka chemicznego tellur»
ten
1. «zaimek odnoszący się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako bliskie, wyróżnionych spośród innych i wskazanych w jakiś sposób przez mówiącego, np. To ten człowiek., lub uznanych przez mówiącego za znane odbiorcy, np. I co z tymi pieniędzmi?»
2. «zaimek w funkcji wyrażenia nawiązującego, odnosi się do obiektów bądź okoliczności, o których była lub będzie mowa, np. Był wczoraj na jakimś filmie, film ten znał już wcześniej., To jest ta książka, o której mówiłam.»
3. «zaimek używany przy nazwach dni, wyznaczający najbliższy taki dzień w przeszłości lub w przyszłości, np. Spotkamy się w tę niedzielę.»
już to «spójnik łączący zdania lub składniki zdania, informujący, że zachodzi jedna z przedstawionych w nim możliwości lub kilka naraz»
mimo to «spójnik przyłączający zdanie, którego treść jest niezgodna z tym, co można wywnioskować z wcześniejszego kontekstu, np. Był nieznośny, mimo to wszyscy go lubili.»
oprócz tego «partykuła nawiązująca do poprzedzającego kontekstu, wprowadzająca nową informację na omawiany wcześniej temat, np. Przyniósł ciasto, oprócz tego trochę owoców.»
to I
1. «zaimek odnoszący się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako bliskie, wskazanych w jakiś sposób przez mówiącego, np. Co to jest?, lub uznanych przez mówiącego za znane odbiorcy, np. Co to ma znaczyć?»
2. «zaimek odnoszący się do obiektów bądź okoliczności, o których była lub będzie mowa, np. W zlewie leżą brudne naczynia. Pozmywaj to.; To, co się później działo, trudno opisać.»
3. euf. «zaimek odnoszący się do aktywności seksualnej człowieka»
to II «czasownik utożsamiający obiekty lub okoliczności, np. Śmiech to zdrowie., lub łączący dwa takie same wyrazy w tej samej formie, np. Wojna to wojna.»
to III «partykuła dodawana do wyrazów, które nadawca chce w szczególny sposób wyróżnić, np. Kogo to ja widzę?, lub oddzielająca temat wypowiedzi od reszty zdania, np. Teraz to idź spać.»
to IV
1. «spójnik wprowadzający zdanie wyrażające konsekwencje tego, o czym była mowa, np. Poszukaj, to znajdziesz.»
2. «spójnik przyłączający do zdań z zaimkami względnymi lub innymi spójnikami zdania wyrażające różne relacje w zależności od sensu tych zaimków czy spójników, np. Gdybyś coś chciał, to napisz.»
3. «spójnik łączący dwa takie same czasowniki w tej samej formie, wyrażający obojętność nadawcy dotyczącą przedstawionej sytuacji, np. No trudno, nie kocha to nie kocha.»
to V zob. ten.
up to date [wym. ap tu dejt] «bardzo modny, nowoczesny»
wobec tego «spójnik przyłączający zdanie, w którym jest mowa o konsekwencjach faktu przedstawionego w zdaniu poprzedzającym, np. Dziecko zachorowało, wobec tego musieli spędzić święta w domu.»
ci-devant [wym. s-i dewã] «dawny, poprzedni»
comme ci, comme ça [wym. koms-i komsa] «jako tako»
Te Deum (laudamus) «hymn pochwalny ku czci Boga, śpiewany w czasie wielkich uroczystości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia