Tym

Encyklopedia PWN

rzymska wojna domowa 41–40 r. p.n.e.;
wojna 1812 roku, zw. też drugą wojną o niepodległość Stanów Zjednoczonych,
wojna USA z Wielką Brytanią 1812–14.
wojna sueska 1956, kryzys sueski 1956,
konflikt zbrojny między Egiptem a Wielką Brytanią, Francją i Izraelem.
wojna Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego z Krzyżakami;
konflikty zbrojne między państwem Izrael a państwami arabskimi, z których największe wybuchły 1948–49, 1956–57, 1967, 1973 i (ograniczony do terenu Libanu) 1982.
walki krajów Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej przeciwko panowaniu kolonialnemu Hiszpanii.
w węższym znaczeniu 2 wyprawy perskie na Grecję (490, 480–479 p.n.e.), w szerszym — epoka historyczna obejmująca 1. połowę V w. p.n.e. naznaczona serią konfliktów między światem greckim a imperium perskim.
wojny toczone przez Polskę i Wielkie Księstwo Litewskie w celu powstrzymania ekspansji terytorialnej zakonu krzyżackiego lub odzyskania utraconych ziem.
psychol., filoz. dyspozycja człowieka do świadomego i celowego regulowania swego postępowania, do podejmowania decyzji i wysiłków w celu realizacji zamierzonych działań, zachowań, postaw, a zaniechania innych, zwłaszcza jeżeli działania te są związane z przezwyciężeniem wewnętrznych lub zewnętrznych przeszkód.
stopy, których gł. składnikiem jest wolfram, dodatkami stopowymi gł. metale wysokotopliwe (molibden, tantal, niob, ren, cyrkon, hafn, tor), a także żelazo, nikiel, kobalt.
do 1983 jez. (121 ha) na Pojezierzu Krzywińskim (woj. wielkopol.), ob., wraz z innymi jeziorami w tej rynnie, w obrębie zbiornika retencyjnego Wonieść.
World Press Photo
[uə:ld pres fə̣uu],
międzynarodowa, niezależna, niekomercyjna organizacja, założona 1955 w Holandii; jej celem jest wspieranie i międzynarodowa promocja fotografii prasowej;
fizjol. zdolność organizmu albo jego narządów i komórek do reagowania na czynniki fiz. i chem. środowiska zewn. lub wewn.;
miner. obce twory tkwiące w minerałach;
wrotki, Rotifera (Rotatoria),
typ wodnych, wolno żyjących lub osiadłych bezkręgowców;
Wrzesińska Barbara, ur. 15 I 1938, Warszawa,
aktorka.
wskaźnik, oznaka,
metodol. cecha przedmiotu lub zjawiska połączona z pewną inną cechą takim stałym związkiem, że wystąpienie jej pozwala (bezwyjątkowo lub statystycznie) stwierdzić obecność lub przewidzieć zaistnienie tej innej cechy.
mat. dla liczb naturalnych a, b, ... , z — każda liczba naturalna n podzielna przez dane liczby a, b, ... , z;
socjol. typ grupy (zbiorowości) społecznej o silnej więzi wewnętrznej, której podstawą są nie tyle świadomie wytknięte cele, ile czynniki emocjonalne, mające źródło w tradycji, obyczaju, wartościach, poczuciu obowiązku wobec grupy itp.;
łączna nazwa 3 międzynarodowych, europejskich organizacji integracyjnych;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

tym «przysłówek komunikujący, że stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy, o którym mowa, jest w podanych okolicznościach jeszcze większy, np. Tym lepiej, że wiesz, jak to zrobić.»
i temu podobne, i tym podobne «wyrażenia używane przy wyliczaniu»
poza tym «partykuła wprowadzająca nową informację na omawiany temat, np. Gazeta jest interesująca, poza tym tania.»
przy czym, przy tym «spójnik wprowadzający informację uzupełniającą, np. Grał dobrze, przy czym najlepiej na skrzypcach. Jest pracowita, przy tym bardzo inteligentna.»
Ci «symbol jednostki aktywności ciała promieniotwórczego kiur»
Ta «symbol pierwiastka chemicznego tantal»
ta zob. ten.
Te «symbol pierwiastka chemicznego tellur»
ten
1. «zaimek odnoszący się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako bliskie, wyróżnionych spośród innych i wskazanych w jakiś sposób przez mówiącego, np. To ten człowiek., lub uznanych przez mówiącego za znane odbiorcy, np. I co z tymi pieniędzmi?»
2. «zaimek w funkcji wyrażenia nawiązującego, odnosi się do obiektów bądź okoliczności, o których była lub będzie mowa, np. Był wczoraj na jakimś filmie, film ten znał już wcześniej., To jest ta książka, o której mówiłam.»
3. «zaimek używany przy nazwach dni, wyznaczający najbliższy taki dzień w przeszłości lub w przyszłości, np. Spotkamy się w tę niedzielę.»
już to «spójnik łączący zdania lub składniki zdania, informujący, że zachodzi jedna z przedstawionych w nim możliwości lub kilka naraz»
mimo to «spójnik przyłączający zdanie, którego treść jest niezgodna z tym, co można wywnioskować z wcześniejszego kontekstu, np. Był nieznośny, mimo to wszyscy go lubili.»
oprócz tego «partykuła nawiązująca do poprzedzającego kontekstu, wprowadzająca nową informację na omawiany wcześniej temat, np. Przyniósł ciasto, oprócz tego trochę owoców.»
to I
1. «zaimek odnoszący się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako bliskie, wskazanych w jakiś sposób przez mówiącego, np. Co to jest?, lub uznanych przez mówiącego za znane odbiorcy, np. Co to ma znaczyć?»
2. «zaimek odnoszący się do obiektów bądź okoliczności, o których była lub będzie mowa, np. W zlewie leżą brudne naczynia. Pozmywaj to.; To, co się później działo, trudno opisać.»
3. euf. «zaimek odnoszący się do aktywności seksualnej człowieka»
to II «czasownik utożsamiający obiekty lub okoliczności, np. Śmiech to zdrowie., lub łączący dwa takie same wyrazy w tej samej formie, np. Wojna to wojna.»
to III «partykuła dodawana do wyrazów, które nadawca chce w szczególny sposób wyróżnić, np. Kogo to ja widzę?, lub oddzielająca temat wypowiedzi od reszty zdania, np. Teraz to idź spać.»
to IV
1. «spójnik wprowadzający zdanie wyrażające konsekwencje tego, o czym była mowa, np. Poszukaj, to znajdziesz.»
2. «spójnik przyłączający do zdań z zaimkami względnymi lub innymi spójnikami zdania wyrażające różne relacje w zależności od sensu tych zaimków czy spójników, np. Gdybyś coś chciał, to napisz.»
3. «spójnik łączący dwa takie same czasowniki w tej samej formie, wyrażający obojętność nadawcy dotyczącą przedstawionej sytuacji, np. No trudno, nie kocha to nie kocha.»
to V zob. ten.
up to date [wym. ap tu dejt] «bardzo modny, nowoczesny»
wobec tego «spójnik przyłączający zdanie, w którym jest mowa o konsekwencjach faktu przedstawionego w zdaniu poprzedzającym, np. Dziecko zachorowało, wobec tego musieli spędzić święta w domu.»
ci-devant [wym. s-i dewã] «dawny, poprzedni»
comme ci, comme ça [wym. koms-i komsa] «jako tako»
Te Deum (laudamus) «hymn pochwalny ku czci Boga, śpiewany w czasie wielkich uroczystości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia