Sudetów

Encyklopedia PWN

trias
[gr.],
najstarszy okres (jednostka geochronologiczna) ery mezozoicznej, trwający od ok. 250 do ok. 203 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna), obejmujący powstałe w tym czasie skały.
pierwszy okres (jednostka geochronologiczna) ery kenozoicznej, trwający od ok. 65 do 1,8 mln lat temu (według niektórych poglądów — do 2,5 mln lat temu); także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tym okresie.
tytanit
[łac. < gr.],
sfen,
minerał, krzemian wapnia i tytanu CaTiO[SiO4];
określenie zasiedlonego odcinka terenu, stanowiącego historycznie ukształtowaną jednostkę osadniczą, której ludność zajmuje się głównie pracą na roli i czerpie z tej pracy podstawy egzystencji, co nadaje pojęciu „wieś” również znaczenie kategorii ekonomiczno-społecznej; w przenośni — warstwa chłopska (chłopi).
Zachodniosudeckie, Pogórze, niem. Lausitzer Bergland,
region wyżynny w Sudetach, w Polsce i w Niemczech;
amfibolit
[gr.],
skała metamorficzna składająca się gł. z amfibolu (hornblenda) i plagioklazu;
skała magmowa (głębinowa) lub metamorficzna składająca się niemal wyłącznie z bogatego w wapń plagioklazu;
archaik
[gr. archaikós ‘staroświecki’, archaíos ‘starożytny’],
era archaiczna, eon archaiczny, azoik, archeozoik,
geol. pierwsza wielka jednostka czasu (jednostka geochronologiczna) w dziejach Ziemi; trwał od ok. 4 mld do 2,5 mld lat temu; także jednostka chronostratygraficzna (eonotem) obejmująca powstałe w tym czasie skały.
arcydzięgiel litwor, litwor, dzięgiel litwor, Angelica archangelica (Archangelica officinalis),
gatunek z rodziny selerowatych (baldaszkowatych);
arnika górska, kupalnik górski, pomórnik, pomornik, Arnica montana,
gatunek byliny z rodziny astrowatych (złożonych) o zasięgu borealno-górskim;
pasmo górskie w Sudetach Środkowych, między przełęczami Srebrną i Kłodzką;
batolit
[gr. báthos ‘głębia’, líthos ‘kamień’],
tradycyjny termin określający rozległy masyw skał magmowych zakrzepły w skorupie ziemskiej, o wyraźnych granicach, sięgający do głębokości niedostępnych dla bezpośrednich badań geologicznych;
Bialskie, Góry, czes. Rychlebské hory,
masyw górski w Sudetach Wschodnich, w Polsce i Czechach, między rzeką Białą Lądecką a jej lewym dopływem Morawką, oddzielone od Masywu Śnieżnika przełęczą Płoszczyna;
rzeka, prawy dopływ Nysy Kłodzkiej;
rzeka, prawy dopływ Nysy Kłodzkiej;
Biskupia Kopa, czes. Biskupská kupa,
najwyższy szczyt G. Opawskich (Sudety Wschodnie), na południe od Głuchołazów, na granicy z Czechami; wys. 889 m;
Bock
[bok]
Fedor von, ur. 3 XII 1880, Kostrzyn (niem. Küstrin), zm. 3 V 1945, Lensahn,
niem. feldmarszałek, monarchista;
boulangeryt, bulanżeryt,
siarczek ołowiu i antymonu 5PbS·2Sb2S3;
obniżenie w Sudetach Środkowych, → Ścinawki, Obniżenie.
brzoza karłowata, Betula nana,
niski krzew z rodzaju brzoza;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia