Sudetów

Encyklopedia PWN

skała głębinowa z grupy granitoidów zawierająca w składzie minerałów jasnych 20–60% kwarcu oraz 80–40% skaleni;
skała piroklastyczna będąca produktem konsolidacji materiałów piroklastycznych o średnicy ziarn lapilli (2–64 mm — t. lapillowy) i popiołu wulkanicznego (poniżej 2 mm — t. popiołowy: gruby lub pyłowy);
skała osadowa powstała wskutek diagenezy materiałów piroklastycznych (25–75% objętości skały) zmieszanych z okruchami skalnymi innego pochodzenia (75–25% objętości);
pasmo górskie w Sudetach Środkowych, na zachodzie oddzielone dolinami Bobru i Nysy Szalonej od G. Kaczawskich, a na wschodzie doliną Bystrzycy od G. Sowich;
węglanowa skała osadowa składająca się głównie z kalcytu;
niewielka dolina o płaskim podmokłym dnie i stromych zboczach;
geol. swoiste, lecznicze wody podziemne (wody lecznicze) zawierające rozpuszczone pierwiastki promieniotwórcze, głównie radon, wywołujące promieniowanie jądrowe o natężeniu przekraczającym 2nCi/dm3;
obiekt naturalny, to np. morze, jezioro, staw, lub sztuczny — obiekt gospodarki wodnej utworzony przez budowlę piętrzącą (zaporę, jaz) lub przez wykorzystanie zagłębienia terenowego (np. wyrobiska po piasku lub węglu brunatnym); do sztucznych zbiorników wodnych są zaliczane także stawy utworzone przez groble oraz inne obiekty magazynujące wodę, np. zbiorniki wodne wodociągowe i przeciwpożarowe.
Złote, Góry, czes. Rychlebské hory Wymowa,
pasmo górskie w Sudetach Wschodnich, na granicy Polski i Czech, rozciągające się z północnego zachodu na południowy wschód od Przełęczy Kłodzkiej do Przełęczy Ramzowskiej (w Czechach), która oddziela G.Z. od Wysokiego Jesionika;
zrąb, horst,
geol. struktura tektoniczna ograniczona przynajmniej z 2 stron uskokami (niekiedy częściowo fleksurami), wyniesiona względem otoczenia;
w. w woj. dolnośląskim (pow. kłodzki, gmina Kłodzko), w dolinie Białej Lądeckiej;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia