Selen

Encyklopedia PWN

ogólna nazwa technik wykorzystujących różne procesy fotochemiczne i fotofiz. do uzyskania obrazów fot., z wyłączeniem tych, w których substancją światłoczułą są sole srebra;
pierwiastki chem., które w reakcjach chem. wykazują, w zależności od warunków, tendencję do oddawania lub do pobierania elektronów;
fiz. klasa ciał stałych o oporze elektrycznym właściwym pośrednim między oporem dielektryków i metali, zawierającym się w granicach 107–10–6 Ω · m;
Sabatier
[sabatjẹ]
Paul, ur. 5 XI 1854, Carcassonne, zm. 14 VIII 1941, Tuluza,
chemik francuski;
symbol pierwiastka chemicznego → selenu (od łacińskiej nazwy selenium).
specjacja
[ang. < łac.],
chem. występowanie różnych form chem. i fiz. tego samego pierwiastka w danym obiekcie;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia