Sejm Ustawodawczy

Encyklopedia PWN

w Polsce nazwa sejmu, którego podstawowym zadaniem jest uchwalenie konstytucji;
wybory przewidziane przez deklarację jałtańską w sprawie Polski 1945, przeprowadzone na podstawie ordynacji uchwalonej 22 IX 1946 przez KRN.
w Polsce od XV w. najwyższy organ ustawodawczy, w okresie II RP — jedna z izb parlamentu, w PRL — formalnie najwyższy organ władzy państwowej, w III RP — łącznie z senatem władza ustawodawcza.
organ władzy ustawodawczej w Księstwie Warsz. 1807–15, złożony z senatu i izby poselskiej;
2-izbowy organ władzy ustawodawczej,
Sejm Krajowy, niem. Landtag,
organ władzy ustawodawczej w Galicji 1861–1914 (w okresie autonomii), z siedzibą we Lwowie;
organ władzy ustawodawczej w Królestwie Pol. 1815–31;
nazwa nadana pierwszemu ogólnopol. zjazdowi oświat., w którym wzięło udział 802 przedstawicieli 44 organizacji nauczycielskich skupionych w Związku Pol. Tow. Nauczycielskich, obradującemu w Warszawie 14–17 IV 1919 nad strukturą i organizacją szkolnictwa w odrodzonej Polsce;
administracja
[łac.],
zawiadywanie, zarządzanie, także zespół zarządzający (kierujący) czymś.
Ustawa konstytucyjna z 17 X 1992 o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym; tymczasowy akt konstytucyjny regulujący ustrój, funkcje i kompetencje sejmu i senatu (legislatywa) oraz prezydenta i rządu (egzekutywa) oraz określający podstawowe zasady samorządu terytorialnego do czasu uchwalenia nowej Konstytucji RP.
w Polsce w XVIII w. (wcześniej tylko sporadycznie) organy sejmowe, wybierane spośród posłów;
Konstytucja 3 maja, oficjalnie Ustawa rządowa,
pierwsza w Europie, druga w świecie (po Konstytucji Stanów Zjednoczonych) ustawa zasadnicza, uchwalona w atmosferze zamachu stanu 3 V 1791 przez Sejm Czteroletni;
w Polsce naczelny organ kontroli państwowej, podległy sejmowi, nawiązujący do zachodnich wzorów izby obrachunkowej.
ustawa konstytucyjna, uchwalona 15 VII 1920 przez Sejm Ustawodawczy, nadająca Śląskowi autonomię z własnym organem ustawodawczym (Sejm Śląski);
Baranowski Wincenty, ur. 22 I 1877, Wydrzyn k. Wielunia, zm. 5 II 1957, Warszawa,
działacz ruchu lud., rolnik, publicysta, z zawodu rymarz;
Biblioteka Sejmowa w Warszawie,
zał. 1919 pod nazwą Biblioteka Sejmu Ustawodawczego jako ośrodek pomocniczy dla prac ustawodawczych, od 1922 Biblioteka Sejmu i Senatu, 1931–39 Biblioteka i Archiwum Sejmu i Senatu, 1944–46 Biblioteka KRN, od 1947 obecna nazwa.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia