Słuczem

Encyklopedia PWN

Słucz, Sluch,
rz. w zachodniej Ukrainie, prawy dopływ rz. Horyń;
Baranówka, Baraniwka, Baranivka,
miejscowość na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, nad Słuczem (dorzecze Dniepru);
plemię wschodniosłow. zamieszkujące ziemie na południe od Prypeci, nad Horyniem, Słuczem i Teterewem;
Miropol, Miropil',
osiedle miejskie na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, nad Słuczem (dopływ Horynia, dorzecze Dniepru). Powstał w 1. poł. XVI w.;
Nowogród Wołyński, Nowohrad-Wołynśkyj, Novohrad-Volyns'kyi, do 1795 Zwiahel,
m. na Ukrainie (obw. żytomierski), nad Słuczem (dorzecze Dniepru);
Prypeć, białorus. Prypiać, Prypiac', ros. Prypiat, Prypjat', ukr. Prypiat', Pryp’’iat',
rz. na Białorusi i Ukrainie, prawy dopływ Dniepru;
Słuck, Sluck,
m. na Białorusi, w obwodzie mińskim, nad Słuczą (dopływ Prypeci), na Polesiu.
Horyń, ukr. Horyn', białorus. Haryń, Haryn', ros. Goryń, Goryn',
rz. na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Prypeci;
Korzec, Koreć, Korets',
m. na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, nad rz. Korczyk (dopływ Słucza, dorzecze Dniepru).
Połonne, Polonne,
m. na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, przy ujściu Chomorcy do Chomory (dopływy Słucza, dorzecze Dniepru).
w. gminna w woj. podl. (pow. grajewski), przy ujściu Słuczy do Kubry (dorzecze Biebrzy);
Soligorsk, Salihorsk,
m. na Białorusi (obw. miński), nad Zbiornikiem Soligorskim na Słuczy (lewy dopływ Prypeci);
osiedle miejskie na Białorusi, na południowym brzegu Zbiornika Soligorskiego (przy zaporze na Słuczy), na południe od Soligorska.
Starokonstantynów, Starokonstiantyniw, Starokostiantyniv,
m. na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, na Wyż. Podolskiej, w pobliżu ujścia rz. Ikopot do Słucza (dorzecze Prypeci).
wojna między Polską a sowiecką Rosją;
Wołyń, Volyn',
kraina historyczna między górnym Bugiem a górną Prypecią i Słuczą.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia