Rotunda

Encyklopedia PWN

rotunda
[łac. rotundus ‘okrągły’],
wierzchnie, długie okrycie kobiece o kolistym kroju, z małym kołnierzem, z przodu zapinane na guziki i zaopatrzone w małe rozcięcia na ręce;
rotunda
[łac. rotundus ‘okrągły’],
druk. forma got. pisma drukarskiego o łagodnie zaokrąglonych kształtach liter minuskułowych; wywodzi się z wł. odręcznego pisma kaligraficznego (littera boloniensis) stosowanego w XIII w. do pisania kodeksów;
rotunda
[łac. rotundus ‘okrągły’],
arch.:
działobitnia, część twierdzy w Zamościu, zbud. w 1. poł. XIX w.;
każde pismo (zbiór znaków graficznych) utrwalone na nośniku pisma stosowanym w poligrafii do składania tekstów, np. na czcionkach, matrycach (linotypowych, monotypowych i in.), fotomatrycach czy też w postaci fontów komputerowych.
miasto w województwie podkarpackim, powiat grodzki, na pograniczu Podgórza Rzeszowskiego, pogórzy Dynowskiego i Przemyskiego oraz Pradoliny Podkarpackiej, nad Sanem i jego lewym dopływem — rz. Wiar; siedziba pow. przemyskiego.
miasto w województwie lubelskim, pow. grodzki, w Padole Zamojskim, nad Łabuńką (prawy dopływ Wieprza); siedziba pow. zamojskiego.
Aigner Chrystian Piotr, ur. VI(?) 1756, Puławy, zm. 9 II 1841, Florencja,
architekt i teoretyk architektury.
Bacciarelli
[baczcziarẹlli]
Marcello Wymowa, ur. 16 II 1731, Rzym, zm. 5 I 1818, Warszawa,
malarz włoski, nadworny malarz Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Blank, Błank, Karł I., ur. 1728, Petersburg(?), zm. 26 X 1793, Moskwa(?),
architekt rosyjski;
m. w północnych Czechach, w kraju pardubickim, nad Třebovką (dorzecze Łaby).
Dublin
[dạblın],
irl. Baile Átha Cliath, Dubh Linn,
stolica Irlandii, we wschodniej części kraju, przy ujściu rz. An Life do zat. Dublin (M. Irlandzkie).
Fattori Giovanni, ur. 25 X 1825, Livorno, zm. 30 VIII 1908, Florencja,
wł. malarz i grafik;
m. w środkowej części Niemiec, w kraju związkowym Hesja, nad rz. Fulda, między górami Vogelsberg a Rhön.
w. w woj. wielkopol., w pow. średzkim (gmina Dominowo), na Równinie Wrzesińskiej, nad Maskawą.
poligr. najstarszy rodzaj pisma drukarskiego, w początkowym okresie rozwoju drukarstwa naśladujący odręczne pismo kodeksowe;
Hradczany, Hradčany,
dzielnica mieszkaniowa i wzgórze zamkowe w Pradze, w Czechach.
Jerozolima, hebr. Yěrûšālaîm, arab. Al-Quds,
m. w Palestynie i Izraelu, stolica (według prawa izraelskiego, nie uznawana de iure przez większość państw ONZ) Izraela.

Słownik języka polskiego PWN

rotunda
1. «budowla założona na planie koła»
2. «reprezentacyjna okrągła sala, typowa dla pałaców baroku i klasycyzmu»
3. «krój pisma drukarskiego o zaokrąglonym kształcie liter, będący odmianą pisma gotyckiego»
4. «długi płaszcz damski, skrojony w kształcie koła, zapinany od góry do dołu na małe guziczki, z pionowymi rozcięciami na ręce, modny w XIX w.»

• rotundowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia