Poza

Encyklopedia PWN

Mozart
[mọ:cart]
Wolfgang Amadeus Wymowa, ur. 27 I 1756, Salzburg, zm. 5 XII 1791, Wiedeń,
kompozytor austriacki, jeden z największych twórców w historii muzyki.
nacjonalizacja
[łac. natio ‘naród’],
jedna z form upaństwowienia, przejęcie przez państwo praw własności ziem, przedsiębiorstw i kapitału na podstawie odrębnego aktu prawnego;
piśmiennictwo powstałe na terenie Niderlandów.
zool. cechy i działania służące ochronie przed uszkodzeniami ciała;
woj. w północno-wschodniej Polsce;
naród tworzący podstawową ludność Polski; poza granicami zamieszkują zbiorowości polonijne (Polonia, emigracja i Polacy w świecie).
biol. jedna z form konfliktowego zachowania się, zachowanie się nieadekwatne do behawioralnego kontekstu danego instynktu, jak np. grzebanie i dziobanie nieistniejących ziaren przez walczące koguty, także zachowania pochodzące z repertuaru pielęgnacji ciała (drapanie się, poprawianie włosów w zakłopotaniu);
kierunek psychologii głębi (teoria) i metoda psychoterapii (praktyka) zainicjowane przez S. Freuda.
doktryna i praktyka twórcza w literaturze, sztuce, filmie, muzyce, wprowadzona w ZSRR na początku lat 30. XX w., a po II wojnie światowej narzucona w innych państwach bloku sowieckiego;
Początki ruchu sięgają lat 70. XIX w., gdy powstały pierwsze kółka i organizacje socjalist. w Królestwie Pol.;
socjologia
[łac.-gr.],
w pierwotnym i najszerszym znaczeniu nauka o społeczeństwie.
teleskop
[gr.],
urządzenie do odbioru promieniowania elektromagnetycznego (optycznego — teleskop optyczny, rentgenowskiego, gamma teleskopy wysokoenergetyczne, radiowego radioteleskop) ciał niebieskich, umożliwiające ogniskowanie wiązki w małym obszarze, w którym to promieniowanie może być analizowane.
transcendentny
[łac. transcendens ‘przekraczający’],
filoz. wykraczający poza coś, istniejący na zewnątrz czegoś;
uniwersytet
[łac.],
najstarszy, a zarazem podstawowy typ europejskiej wielowydziałowej wyższej uczelni, mającej prawo nadawania stopni naukowych i łączącej funkcje dydaktyczne (kształcenie najwyżej kwalifikowanych kadr zawodowych i pracowników nauki) z funkcjami naukowymi (prowadzenie prac badawczych).
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.

Słownik języka polskiego PWN

poza- «pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający, że coś odbywa się na zewnątrz czegoś lub nie ma związku z czymś»
poza I
1. «ułożenie ciała, postawa»
2. «przesada lub nienaturalność w zachowaniu»
poza II
1. «przyimek komunikujący, że ktoś lub coś znajduje się na zewnątrz danego obszaru albo udaje się lub przemieszcza do miejsca położonego na zewnątrz niego, np. Wieczory spędzamy poza domem.»
2. «przyimek komunikujący, że dany stan rzeczy ma miejsce w innym czasie lub środowisku, niż wskazuje na to przyłączany rzeczownik, np. Widywali się poza lekcjami.»
3. «przyimek wyłączający z zakresu odniesienia zdania pewne elementy, np. Nie pisał prawie nic poza felietonami do gazety.»
4. «przyimek włączający do zakresu odniesienia zdania jakieś elementy, np. Poza kierowcą poszkodowanych było jeszcze kilka osób.»
poza tym «partykuła wprowadzająca nową informację na omawiany temat, np. Gazeta jest interesująca, poza tym tania.»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia