Powieść gotycka

Encyklopedia PWN

odmiana powieści znamienna dla literatury romantycznej, zwłaszcza angielskiej, o sensacyjnej akcji rozgrywającej się w atmosferze tajemniczości, z udziałem istot i zjawisk fantastycznych, nadnaturalnych.
podstawowy gatunek epicki czasów nowożytnych, obejmujący utwory prozą o swobodnej i elastycznej kompozycji; najefektywniej spośród wszystkich gatunków literackich pełni funkcję poznawczą.
Goethe
[gọ̈:tə]
Johann Wolfgang Wymowa, ur. 28 VIII 1749, Frankfurt n. Menem, zm. 22 III 1832, Weimar,
najwybitniejszy przedstawiciel literatury niemieckiej, myśliciel, przyrodnik; uczony i mąż stanu.
nurt w architekturze i rzemiośle artystycznym XIX w., nawiązujący do form gotyckich;
nurt estetyczno-literacki związany z pozytywnym przewartościowaniem tradycji odległej przeszłości, zwłaszcza średniowiecza.
Norton
[nọ:rtən]
Andre, pierwotnie Alice Mary Norton, ur. 17 II 1912, Cleveland, zm. 17 III 2005, Murfreesboro (stan Tennessee),
pisarka amerykańska;
Poe
[pou]
Edgar Allan Wymowa, ur. 19 I 1809, Boston, zm. 7 X 1849, Baltimore,
amerykański pisarz i krytyk literacki; romantyk.
Morris
[mọrıs]
William Wymowa, ur. 24 III 1834, Walthamstow, zm. 3 X 1896, Londyn,
angielski teoretyk sztuki, projektant i dekorator, poeta, pisarz i działacz polityczny;
Zafón
[safọn]
Ruiz Carlos, ur. 25 IX 1964, Barcelona,
pisarz hiszp.;

Słownik języka polskiego PWN

powieść grozy, powieść gotycka «powieść o sensacyjnej akcji dziejącej się zazwyczaj w średniowiecznym zamku w atmosferze tajemniczości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia