Płyty drzewne

Encyklopedia PWN

tworzywo drzewne w postaci płyt, wyprodukowanych ze sklejonych fornirów (sklejka, drewno warstwowe prasowane), fornirów i listewek (płyta drzewna stolarska), wiórów i trocin (płyta drzewna wiórowa, trocinowa) lub włókien (płyta pilśniowa)
materiały, których podstawowym składnikiem jest drewno;
płyta wytwarzana ze zdrewniałych części łodyg lnianych lub konopnych (paździerzy) przez zmieszanie ich z klejem syntetycznym, utwardzanie na gorąco i prasowanie pod ciśnieniem;
rodzaj tworzywa drzewnego uzyskiwanego przez rozwłóknianie zrębków drewna lub innych surowców roślinnych lignocelulozowych z dodatkiem lub bez dodatku środków hydrofobizujących (hydrofobizacja), klejących i ewentualnie barwiących, a następnie sprasowanie w podwyższonej temperaturze lub sformowanie bezciśnieniowe;
warstwowe tworzywo drzewne uzyskane przez obustronne oklejenie warstwy środkowej (tzw. środka) obłogami;
płyta wykonana z cienkich wiórów drzewnych (specjalnie skrawanych) spojonych pod ciśnieniem spoiwem syntet. lub miner.;
płyta wykonana z wiórków drzewnych spojonych cementem;
produkt uzyskiwany przez płaskie skrawanie drewna (wałków i szczap, np.: sosnowych, świerkowych, topolowych, lipowych) wzdłuż włókien na wąskie i długie wióry, na obrabiarkach zw. wełniarkami
ogół procesów technol. mających na celu nadanie elementom i wyrobom z drewna i tworzyw drzewnych wymaganego kształtu i wymiarów, usunięcie niedopuszczalnych wad drewna lub poprawę jego naturalnych cech przez uwydatnienie rysunku, barwy i połysku oraz nakładanie powłok malarsko-lakierniczych w celu wykończenia powierzchni, utwardzenia i zabezpieczenia przed wpływami zewnętrznymi;
materiały stosowane zarówno do wykonania budowli, jak też do jej naprawy, remontu, modernizacji, przez wykorzystanie ich na stałe w obiekcie.
m. powiatowe w województwie wielkopolskim, w północno-wschodniej części Kotliny Gorzowskiej, w obrębie Doliny Dolnej Noteci, na l. brzegu Noteci.
miasto w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, na Równinie Białogardzkiej, przy ujściu Radwi do Parsęty;
woj. w zachodniej części Polski, na zachodzie graniczy z Niemcami (Brandenburgia i Saksonia), na północy z woj. zachodniopomor., na wschodzie z wielkopol., na południu z dolnośląskim;
w. w woj. wielkopol. (pow. wrzesiński, gmina Miłosław), na pr. brzegu Warty;
leśn. sortyment drewna w postaci szczap lub wałków użytkowych, dł. 0,5–2,4 m (najczęściej 1 m) przeznaczony do przerobu na celulozę, ścier drzewny lub płyty wiórowe;
woj. w północno-wschodniej Polsce;
Poitou-Charentes
[puatụ szarạ̃t] Wymowa,
dawny region administracyjny w zachodniej Francji, nad O. Atlantyckim;
woj. w północnej części Polski, nad Morzem Bałtyckim; graniczy z woj.: warmińsko-mazurskim (na wschodzie), kujawsko-pomor. (na południu), wielkopol. (na południowym zachodzie) i zachodniopomor. (na zachodzie); na północy M. Bałtyckie z Zat. Gdańską i Zalewem Wiślanym.
miasto w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, na północno-wschodnim skraju Równiny Mazurskiej, między jez.: Bełdany, Nidzkim i Guzianka Wielka, na obszarze Puszczy Piskiej, częściowo (dzielnica Ruciane) w Mazurskim Parku Krajobrazowym.
m. obwodowe w północno-wschodniej Bułgarii, na Równinie Naddunajskiej, przy granicy z Rumunią, ostatnie ku wschodowi naddunajskie miasto kraju.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia